
Sukta 7.78
Vasiṣṭha (Mandala 7 default attribution for these Uṣas hymns)
Uṣas
Triṣṭubh (probable)
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉଷାସ୍ ସୂକ୍ତରେ ପ୍ରଭାତର ପ୍ରଥମ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଛି—ତାଙ୍କର ରଶ୍ମିମୟ ରୂପ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ ଏବଂ ଜଗତ ପୁଣି ଆଲୋକ ଦିଗକୁ ଫେରେ। ଉଷାମାନଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରକଟ କରିବା, ଅଗ୍ନି ଓ ଯଜ୍ଞକୁ ପୁନଃ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବା, ଏବଂ ଅନିଷ୍ଟ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି। କବି ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ଯେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଉଷାମାନେ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଦିଅନ୍ତୁ, ଭ୍ରମ-ଜଟିଳତାକୁ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଗାୟକମାନଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ କୁଶଳ-ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
Mantra 1
प्रति केतवः प्रथमा अदृश्रन्नूर्ध्वा अस्या अञ्जयो वि श्रयन्ते । उषो अर्वाचा बृहता रथेन ज्योतिष्मता वाममस्मभ्यं वक्षि ॥
ପ୍ରଥମ କେତବଃ (ସୂଚକ ଚିହ୍ନମାନେ) ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି; ତାହାର ଉର୍ଧ୍ୱ ଅଞ୍ଜୟଃ (କିରଣ-ଶୋଭା) ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ। ହେ ଉଷା, ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମତା ଭରା ବିଶାଳ ରଥରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ବାମମ୍ (ଇଚ୍ଛିତ କଲ୍ୟାଣ) ବହି ଆଣ—ସେଇ ଦୀପ୍ତ ସୁଖମାନେ, ଯେ ଆତ୍ମାକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
Mantra 2
प्रति षीमग्निर्जरते समिद्धः प्रति विप्रासो मतिभिर्गृणन्तः । उषा याति ज्योतिषा बाधमाना विश्वा तमांसि दुरिताप देवी ॥
ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ ସମିଦ୍ଧ ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ତପେ; ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ ବିପ୍ରମାନେ ପ୍ରେରିତ ମତିଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିଗାନ କରନ୍ତି। ଦେବୀ ଉଷା ନିଜ ଜ୍ୟୋତିଷା ସହ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସମସ୍ତ ତମାଂସି (ଅନ୍ଧକାରମାନେ)କୁ ଦବାଇ ଦୂର କରି, ଦୁରିତାପ (ବାଙ୍କା ଆନ୍ତରିକ କଷ୍ଟ)କୁ ଦହନ କରନ୍ତି।
Mantra 3
एता उ त्याः प्रत्यदृश्रन्पुरस्ताज्ज्योतिर्यच्छन्तीरुषसो विभातीः । अजीजनन्त्सूर्यं यज्ञमग्निमपाचीनं तमो अगादजुष्टम् ॥
ଏହି ଉଷାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପୂର୍ବଦିଗରେ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଆଲୋକକୁ ଆଗେ ଧରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଜ୍ଵଳିତ। ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ, ଯଜ୍ଞକୁ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଏବଂ ପଥରୁ ଫେରିଥିବା ଅପ୍ରିୟ ତମସ ଦୂରେ ଚାଲିଗଲା।
Mantra 4
अचेति दिवो दुहिता मघोनी विश्वे पश्यन्त्युषसं विभातीम् । आस्थाद्रथं स्वधया युज्यमानमा यमश्वासः सुयुजो वहन्ति ॥
ଦିବର କନ୍ୟା, ଦାନଶୀଳା ମଘୋନୀ, ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛି; ସମସ୍ତେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଉଷାକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେ ସ୍ୱଧା—ନିଜ ସହଜ ଶକ୍ତିରେ—ଯୁଜ୍ୟମାନ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲା; ଏବଂ ସୁଯୁଜ ଅଶ୍ୱମାନେ (ଶକ୍ତିମାନ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ) ତାକୁ ଆଗକୁ ବହନ କରନ୍ତି।
Mantra 5
प्रति त्वाद्य सुमनसो बुधन्तास्माकासो मघवानो वयं च । तिल्विलायध्वमुषसो विभातीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ଆଜି ତୁମ ପ୍ରତି ସୁମନରେ ଜାଗ୍ରତ ହେଉଥିବା ଆମେ—ଆମ ସହଚରମାନେ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରୟତ୍ନଶୀଳ ମଘବାନମାନେ—ଉଠୁଛୁ। ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଉଷାମାନେ, ଭ୍ରମ ଓ ଜଟିଳତାକୁ ଭଙ୍ଗ କର; ଏବଂ ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
It is a hymn to Uṣas (Dawn), praising her first appearance, her spreading radiance, and her power to restore light and order each day. It asks her to bring desirable boons and protect the worshippers with well-being.
In Vedic thought, dawn’s light makes all sacred and worldly activity possible: the Sun becomes manifest, the fire can be kindled and seen, and the sacrifice can proceed. So Uṣas is praised as the enabling power behind these renewals.
It asks Dawn to disperse inner and outer obstacles—mental darkness, uncertainty, and tangled difficulties—so the day can begin with clarity, right direction, and lasting auspiciousness (svasti).
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.