Sukta 62

Mantra 1

ऋतेन ऋतमपिहितं ध्रुवं वां सूर्यस्य यत्र विमुचन्त्यश्वान् । दश शता सह तस्थुस्तदेकं देवानां श्रेष्ठं वपुषामपश्यम् ॥

ଋତ (ṛta) ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଋତ ସ୍ଥାପିତ—ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଧ୍ରୁବ ଓ ଅଚଳ—ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରେ। ସେଠାରେ ଦଶ ଓ ଶତ ଏକସାଥି ଦଣ୍ଡାୟମାନ; ଦେବମାନଙ୍କ ରୂପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେଇ ଏକକୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି—କ୍ରମବଦ୍ଧ ଆଲୋକର ପରମ ସମନ୍ୱୟ।

Mantra 2

तत्सु वां मित्रावरुणा महित्वमीर्मा तस्थुषीरहभिर्दुदुह्रे । विश्वाः पिन्वथः स्वसरस्य धेना अनु वामेकः पविरा ववर्त ॥

ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ଏହି ହିଁ ତୁମ ମହିମା: ଯେ ଧାରାମାନେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସେମାନେ ଦିନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୋହାଯାନ୍ତି। ସ୍ୱୟଂ-ବହୁଥିବା ସ୍ରୋତର ସମସ୍ତ ଧେନୁମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ତୁମକୁ ଅନୁସରି ଏକମାତ୍ର ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା ପୁନଃପୁନଃ ଘୁରେ—ସତ୍ତାକୁ ଋତ ଦିଗକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରି।

Mantra 3

अधारयतं पृथिवीमुत द्यां मित्रराजाना वरुणा महोभिः । वर्धयतमोषधीः पिन्वतं गा अव वृष्टिं सृजतं जीरदानू ॥

ହେ ରାଜସ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମ ମହାଶକ୍ତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଓ ଦ୍ୟାଉକୁ ଧାରଣ କଲ। ତୁମେ ଔଷଧିମାନଙ୍କୁ ବଢ଼ାଅ, ପ୍ରକାଶର ଗାଈ/କିରଣମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କର; ଏବଂ ତଳକୁ ବର୍ଷାକୁ ମୁକ୍ତ କର—ଜୀବନକୁ ପୁନର୍ନବ କରୁଥିବା ଶୀଘ୍ର-ଦାୟକ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଝରାଇ।

Mantra 4

आ वामश्वासः सुयुजो वहन्तु यतरश्मय उप यन्त्वर्वाक् । घृतस्य निर्णिगनु वर्तते वामुप सिन्धवः प्रदिवि क्षरन्ति ॥

ତୁମମାନଙ୍କ ସୁଯୁଜ ଅଶ୍ୱମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ବହନ କରୁନ୍ତୁ; ସଠିକ୍ ଦିଗର ରଶ୍ମିମାନେ (ରଶ୍ମୟଃ) ଆମ ପାଖକୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ସମୀପକୁ ଆସୁନ୍ତୁ। ଘୃତର ଦୀପ୍ତ ଆବରଣ (ନିର୍ଣିଜ୍) ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁ; ସମୃଦ୍ଧିର ସିନ୍ଧବଃ (ନଦୀମାନେ) ତୁମ ପାଖକୁ ବହି, ପରମ ଦିବିରେ ଧାରା ହୋଇ ଝରୁନ୍ତୁ।

Mantra 5

अनु श्रुताममतिं वर्धदुर्वीं बर्हिरिव यजुषा रक्षमाणा । नमस्वन्ता धृतदक्षाधि गर्ते मित्रासाथे वरुणेळास्वन्तः ॥

ଶ୍ରୁତ (ପ୍ରକାଶିତ) ଅମତିକୁ ଅନୁସରି ତୁମେ ବିଶାଳ ବୁଦ୍ଧିକୁ ବଢ଼ାଅ; ଯଜୁଷା ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କର, ବର୍ହିସକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପରି। ନମସ୍କାରଯୁକ୍ତ, ଧୃତ-ଦକ୍ଷ (ସ୍ଥିର ବିବେକଶକ୍ତିଧାରୀ) ତୁମେ ଗର୍ତେ (ଆସନରେ) ଆସୀନ ହୁଅ—ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ—ଇଳା (ଇଳା)ର ସହଚର ପୋଷଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।

Mantra 6

अक्रविहस्ता सुकृते परस्पा यं त्रासाथे वरुणेळास्वन्तः । राजाना क्षत्रमहृणीयमाना सहस्रस्थूणं बिभृथः सह द्वौ ॥

ଅକ୍ରବିହସ୍ତା—ଅହିଂସକ ହସ୍ତଧାରୀ—ସୁକୃତର ରକ୍ଷକ, ପରସ୍ପା (ପାରଦିଗରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ) ତୁମେ ଦୁଇଜଣ, ଇଳାସ୍ୱନ୍ତ ବରୁଣ ସହ, ଅଭୟ ଦିଅ। ରାଜାମାନଙ୍କ ପରି, ଅହୃଣୀୟମାନ—ଅପମାନରହିତ—ତୁମ କ୍ଷତ୍ରକୁ ଧାରଣ କର; ସହସ୍ରସ୍ଥୂଣ (ହଜାର ସ୍ତମ୍ଭବିଶିଷ୍ଟ) ମହାଶକ୍ତିକୁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଏକାସାଥି ଧାରଣ କର।

Mantra 7

हिरण्यनिर्णिगयो अस्य स्थूणा वि भ्राजते दिव्यश्वाजनीव । भद्रे क्षेत्रे निमिता तिल्विले वा सनेम मध्वो अधिगर्त्यस्य ॥

ହିରଣ୍ୟମୟ ଅଟେ ତାହାର ଦୀପ୍ତ ଆବରଣ; ଧାତୁମୟ ଅଟେ ତାହାର ସ୍ଥୂଣା—ସେ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଶୀଘ୍ର ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଅଶ୍ୱଶାଳା ପରି ଜ୍ୱଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। ଭଦ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିମିତ, ତିଲ୍ୱିଲ (ଦୃଢ଼ ଆଧାର)ରେ ସ୍ଥିର—ଗର୍ତ୍ୟରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ତାହାର ମଧୁର ମଧୁରସକୁ ଆମେ ଲାଭ କରିବା।

Mantra 8

हिरण्यरूपमुषसो व्युष्टावयःस्थूणमुदिता सूर्यस्य । आ रोहथो वरुण मित्र गर्तमतश्चक्षाथे अदितिं दितिं च ॥

ଉଷସର ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟୁଷ୍ଟି-ପ୍ରକାଶରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଲେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରୂପ ଓ ବଳର ଦୃଢ଼ ସ୍ଥୂଣା ପ୍ରକଟ ହୁଏ। ତେବେ ହେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ତୁମେ ଗର୍ତ (ଆସନ/ଦର୍ଶନ-ସ୍ଥାନ)କୁ ଆରୋହ କର; ସେଠାରୁ ତୁମେ ଅଦିତି (ଅପରିମିତ ବିସ୍ତାର) ଓ ଦିତି (ବିଭାଜନ-ସୀମା) ଉଭୟକୁ ଦେଖ।

Mantra 9

यद्बंहिष्ठं नातिविधे सुदानू अच्छिद्रं शर्म भुवनस्य गोपा । तेन नो मित्रावरुणावविष्टं सिषासन्तो जिगीवांसः स्याम ॥

ହେ ସୁଦାନୂ, ସବୁଠାରୁ ବିଶାଳ—ଅତିକ୍ରମଣ-ଅତୀତ—ଅଛିଦ୍ର, ଅଖଣ୍ଡ ଶର୍ମ (ଆଶ୍ରୟ) ଅଛି; ତାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଜଗତର ଗୋପା। ସେଇ ଶରଣରେ, ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେପରି ଆମେ ସଦା ପ୍ରୟାସୀ ହୋଇ ଜୀବନରେ ବିଜୟୀ ହେବୁ।