Sukta 60

Mantra 1

ईळे अग्निं स्ववसं नमोभिरिह प्रसत्तो वि चयत्कृतं नः । रथैरिव प्र भरे वाजयद्भिः प्रदक्षिणिन्मरुतां स्तोममृध्याम् ॥

ମୁଁ ସ୍ୱବସ (ସ୍ୱଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ) ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାରଭରା ସ୍ତୁତି-କର୍ମଦ୍ୱାରା ଈଳେ; ଏଠାରେ ସମ୍ମୁଖେ ପ୍ରସନ୍ନ ଆସୀନ ସେ ଆମେ କରିଥିବା କୃତକାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନି ସୁସଜ୍ଜିତ କରୁନ୍ତୁ। ଯେପରି ରଥମାନେ ବାଜ (ବଳ-ସମୃଦ୍ଧି) ବହି ଆଗେଇଯାନ୍ତି, ସେପରି ମରୁତମାନଙ୍କ ସ୍ତୋମ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ ଗତିରେ ଆଗେଇ ସମୃଦ୍ଧ ହେଉ।

Mantra 2

आ ये तस्थुः पृषतीषु श्रुतासु सुखेषु रुद्रा मरुतो रथेषु । वना चिदुग्रा जिहते नि वो भिया पृथिवी चिद्रेजते पर्वतश्चित् ॥

ରୁଦ୍ରଜନ୍ୟ ମରୁତମାନେ ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଦୂରପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରୁତ, ସୁଖଗାମୀ ରଥମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେତେବେଳେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଅନ୍ତି—ହେ ଉଗ୍ରମାନେ—ତୁମ ଭୟରେ ବନମାନେ ମଧ୍ୟ ନମିଯାନ୍ତି; ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ କମ୍ପେ, ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ।

Mantra 3

पर्वतश्चिन्महि वृद्धो बिभाय दिवश्चित्सानु रेजत स्वने वः । यत्क्रीळथ मरुत ऋष्टिमन्त आप इव सध्र्यञ्चो धवध्वे ॥

ମହାନ, ପ୍ରାଚୀନ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଭୟ ପାଏ; ତୁମ ସ୍ୱନରେ ଦ୍ୟୌର ଶିଖର ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ ହୁଏ। ହେ ଋଷ୍ଟିମନ୍ତ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ କ୍ରୀଡ଼ା କର, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ସମେତ ଧାଉଛ—ଯେପରି ଜଳ ଏକେ ପ୍ରବଳ ପ୍ରବାହରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଧାଏ।

Mantra 4

वरा इवेद्रैवतासो हिरण्यैरभि स्वधाभिस्तन्वः पिपिश्रे । श्रिये श्रेयांसस्तवसो रथेषु सत्रा महांसि चक्रिरे तनूषु ॥

ବରାମାନଙ୍କ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବରମାଳୀ ଭଳି, ଧନସମୃଦ୍ଧ ରୈବତାସ (ମରୁତ୍-ଗଣ) ସ୍ୱଧାଭିଃ—ନିଜ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା—ହିରଣ୍ୟରେ ନିଜ ତନୁକୁ ଗଢ଼ି ସୁଶୋଭିତ କରିଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ସେମାନେ ଆହୁରି ଶ୍ରୀମାନ ହୁଅନ୍ତି; ରଥରେ ବଳବାନ ହୋଇ, ସମଗ୍ରଭାବେ ନିଜ ଦେହରୂପରେ ମହତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ରଚିଛନ୍ତି।

Mantra 5

अज्येष्ठासो अकनिष्ठास एते सं भ्रातरो वावृधुः सौभगाय । युवा पिता स्वपा रुद्र एषां सुदुघा पृश्निः सुदिना मरुद्भ्यः ॥

ଏହି (ମରୁତମାନେ) ନ ‘ଜ୍ୟେଷ୍ଠ’ ନ ‘କନିଷ୍ଠ’; ଭାଇମାନଙ୍କ ପରି ସୌଭାଗ୍ୟବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକସାଥି ଉନ୍ନତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ପିତା ସଦା ଯୁବା—ସ୍ୱପା (ସ୍ୱୟଂ-ପ୍ରଭାବଶାଳୀ) ରୁଦ୍ର; ସେମାନଙ୍କ ମାତା ପୃଶ୍ନି ସୁଦୁଘା—ସମୃଦ୍ଧ ଦୁଗ୍ଧଦାତ୍ରୀ—ମରୁଦ୍ଭ୍ୟଃ ପାଇଁ ସୁଦିନ, ଶୁଭ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଦିନ ଆଣିଦିଅନ୍ତି।

Mantra 6

यदुत्तमे मरुतो मध्यमे वा यद्वावमे सुभगासो दिवि ष्ठ । अतो नो रुद्रा उत वा न्वस्याग्ने वित्ताद्धविषो यद्यजाम ॥

ହେ ସୁଭଗ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ଉତ୍ତମରେ ଥାଅ କି ମଧ୍ୟମରେ, କିମ୍ବା ବାବମ (ଅଧୋ) ଅଞ୍ଚଳରେ—ଦିବିଷ୍ଠ, ଅନ୍ତର୍ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥିତ—ଯେଉଁଠି ଥାଅ; ତେଣୁ, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ଆମକୁ ଜାଣ, ଆମ ପ୍ରତି ସଚେତନ ହୁଅ। ଏବଂ ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଯଜ୍ଞରେ ଯେ ହବିଷ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ତାହାକୁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ବିତ୍ତା—ଜ୍ଞାନରେ ଅବଗତ ହୁଅ।

Mantra 7

अग्निश्च यन्मरुतो विश्ववेदसो दिवो वहध्व उत्तरादधि ष्णुभिः । ते मन्दसाना धुनयो रिशादसो वामं धत्त यजमानाय सुन्वते ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ବିଶ୍ୱବେଦସମାନେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦ୍ୟୁଲୋକରୁ, ଉପର ଅଞ୍ଚଳରୁ, ତୁମ ରଥର କିନାରା ଉପରେ ଅବତାର କରାଅ—ସେତେବେଳେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ କମ୍ପନକାରୀମାନେ, ଶତ୍ରୁନାଶକମାନେ, ସୋମ ପିଷୁଥିବା ଯଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛିତ ମଙ୍ଗଳ ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 8

अग्ने मरुद्भिः शुभयद्भिॠक्वभिः सोमं पिब मन्दसानो गणश्रिभिः । पावकेभिर्विश्वमिन्वेभिरायुभिर्वैश्वानर प्रदिवा केतुना सजूः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ—ପ୍ରଭା ବଢ଼ାଉଥିବା, ଋକ୍‌ଗାୟକ, ଗଣଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ—ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସୋମ ପାନ କର। ହେ ବୈଶ୍ୱାନର, ପାବକ, ସର୍ବକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଥିବା ଆୟୁଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହ, ପ୍ରକାଶର ଧ୍ୱଜ-କେତୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦିବରେ ସଜୂ (ଏକାସାଥି) ରୁହ।