Sukta 55

Mantra 1

प्रयज्यवो मरुतो भ्राजदृष्टयो बृहद्वयो दधिरे रुक्मवक्षसः । ईयन्ते अश्वैः सुयमेभिराशुभिः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ଅଗ୍ରଯଜ୍ଞରେ ଯୋଗ୍ୟ ମରୁତମାନେ, ଦୀପ୍ତ ବାଣ/ଭାଲାଧାରୀ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବକ୍ଷସ୍ଥଳଧାରୀ, ସୁଯୋଜିତ ଅତିଶୀଘ୍ର ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଗତି କରନ୍ତି। ଆପଣମାନଙ୍କ ରଥ ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି—ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲ୍ୟାଣ ଦିଗକୁ—ଗୁଡ଼ିଗୁଡ଼ି ଆଗେଇଯାଉ।

Mantra 2

स्वयं दधिध्वे तविषीं यथा विद बृहन्महान्त उर्विया वि राजथ । उतान्तरिक्षं ममिरे व्योजसा शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ହେ ବିଶାଳ ଓ ମହାନ ମରୁତମାନେ, ଆପଣମାନେ ସ୍ୱୟଂ ନିଜ ତବିଷୀ (ଶକ୍ତି)କୁ ଏମିତି ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ଯେ ତାହା ପ୍ରକଟ ହୁଏ; ଆପଣମାନେ ବିଶାଳ ପ୍ରସାରରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି। ନିଜ ବଳରେ ଆପଣମାନେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ମାପି ବିନ୍ୟାସ କରନ୍ତି। ଆପଣମାନଙ୍କ ରଥ ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି ଗୁଡ଼ିଗୁଡ଼ି ଆଗେଇଯାଉ।

Mantra 3

साकं जाताः सुभ्वः साकमुक्षिताः श्रिये चिदा प्रतरं वावृधुर्नरः । विरोकिणः सूर्यस्येव रश्मयः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ଏକସାଥି ଜନ୍ମିତ ଓ ଏକସାଥି ପୋଷିତ, ସୁରୂପ ମରୁତମାନେ, ହେ ନରମାନେ, ଶ୍ରୀ (ଦୀପ୍ତି/ଶୋଭା) ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସଦା ଆଗକୁ ବଢ଼ି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣମାନଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ଆପଣମାନଙ୍କ ରଥ ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି ଗୁଡ଼ିଗୁଡ଼ି ଆଗେଇଯାଉ।

Mantra 4

आभूषेण्यं वो मरुतो महित्वनं दिदृक्षेण्यं सूर्यस्येव चक्षणम् । उतो अस्माँ अमृतत्वे दधातन शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ମହିମା ଆରାଧ୍ୟ—ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପରି ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛନୀୟ। ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଅମୃତତ୍ୱରେ ସ୍ଥାପିତ କର। ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି ତୁମ ରଥମାନେ ଅଗ୍ରସର ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 5

उदीरयथा मरुतः समुद्रतो यूयं वृष्टिं वर्षयथा पुरीषिणः । न वो दस्रा उप दस्यन्ति धेनवः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତାରୁ ଜଳକୁ ଉଠାଅ; ତୁମେ ପୁରୀଷିଣଃ—ଅତିପ୍ରଚୁର ସମୃଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ—ବର୍ଷାକୁ ବର୍ଷାଅ। ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦସ୍ରମାନେ, ପୋଷକ ଧେନବଃ (ଧାରାମାନେ) ତୁମକୁ କେବେ ବି ଅଭାବ କରେନାହିଁ। ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି ତୁମ ରଥମାନେ ଅଗ୍ରସର ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 6

यदश्वान्धूर्षु पृषतीरयुग्ध्वं हिरण्ययान्प्रत्यत्काँ अमुग्ध्वम् । विश्वा इत्स्पृधो मरुतो व्यस्यथ शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରଥର ଧୂର୍ଷୁ (ଦଣ୍ଡ/ଧୁର)ରେ ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ପୃଷତୀ (ମାଦା ଘୋଡ଼ି)ମାନଙ୍କୁ ଯୋଗାଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାର ବାନ୍ଧିଲ, ସେତେବେଳେ ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲ। ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି ତୁମ ରଥମାନେ ଅଗ୍ରସର ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 7

न पर्वता न नद्यो वरन्त वो यत्राचिध्वं मरुतो गच्छथेदु तत् । उत द्यावापृथिवी याथना परि शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ହେ ମରୁତମାନେ! ନ ପର୍ବତ, ନ ନଦୀ—ତୁମମାନଙ୍କୁ ରୋକିପାରେ; ଯେଉଁଠି ତୁମେ ପଥକୁ ଚିହ୍ନିଥାଅ, ସେଠି ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଯାଅ। ତୁମେ ଦ୍ୟାବା–ପୃଥିବୀ (ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ)କୁ ମଧ୍ୟ ପରିଭ୍ରମଣ କର। ତୁମ ରଥମାନେ ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି ଆଗେଇ ଗଡ଼ୁନ୍ତୁ।

Mantra 8

यत्पूर्व्यं मरुतो यच्च नूतनं यदुद्यते वसवो यच्च शस्यते । विश्वस्य तस्य भवथा नवेदसः शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ହେ ମରୁତମାନେ! ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ପୂର୍ବତନ, ଯାହା ନୂତନଜାତ; ହେ ବସୁମାନେ! ଯାହା ନବ ଉତ୍ସାହର ଭଳି ଉଦ୍‌ୟତ ହୁଏ, ଏବଂ ଯାହା ଘୋଷିତ ହୋଇ ଗାୟିତ ହୁଏ—ସେ ସମସ୍ତର ତୁମେ ସଦା ନବୀନ ଜ୍ଞାତା (ନବେଦସଃ) ଅଟ। ତୁମ ରଥମାନେ ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି ଆମ ପାଖକୁ ମୁହଁ ଫେରାଉନ୍ତୁ।

Mantra 9

मृळत नो मरुतो मा वधिष्टनास्मभ्यं शर्म बहुलं वि यन्तन । अधि स्तोत्रस्य सख्यस्य गातन शुभं यातामनु रथा अवृत्सत ॥

ହେ ମରୁତମାନେ! ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର; ଆମକୁ ନ ହତ୍ୟା କର। ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଶରଣ ଓ ଶାନ୍ତି ପ୍ରସାର କର। ଆମ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ସଖ୍ୟତାର ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠାନ ନିଅ; ତୁମ ରଥମାନେ ଶୁଭ ପଥକୁ ଅନୁସରି ଆମ ପାଖକୁ ମୁହଁ ଫେରାଉନ୍ତୁ।

Mantra 10

यूयमस्मान्नयत वस्यो अच्छा निरंहतिभ्यो मरुतो गृणानाः । जुषध्वं नो हव्यदातिं यजत्रा वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ ଆମକୁ ଶ୍ରେୟସ୍କର (ବସ୍ୟସ) ପଥକୁ ନେଇଯାଅ; ସଙ୍କୋଚ ଓ ହାନିରୁ ଦୂରେ କର। ହେ ଯଜତ୍ରମାନେ, ଆମ ହବ୍ୟଦାତି (ଅର୍ପଣ-ଭେଟ) ଗ୍ରହଣ କର; ଯେପରି ଆମେ ରୟି—ସମୃଦ୍ଧିର ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଧି—ର ଅଧିପତି ହେବୁ।