Sukta 53

Mantra 1

तद्देवस्य सवितुर्वार्यं महद्वृणीमहे असुरस्य प्रचेतसः । छर्दिर्येन दाशुषे यच्छति त्मना तन्नो महाँ उदयान्देवो अक्तुभिः ॥

ସବିତୃ ଦେବଙ୍କ ସେଇ ପରମ, ଇଚ୍ଛନୀୟ ଓ ମହାନ ମହିମାକୁ—ବିଶାଳ ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ଦୀପ୍ତ ସଙ୍କଳ୍ପର ସ୍ୱାମୀ ଅସୁର ପ୍ରଚେତସଙ୍କୁ—ଆମେ ବରଣ କରୁ। ଯେଉଁ ରକ୍ଷା-ଛତ୍ର/ଆଶ୍ରୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ଆତ୍ମବଳରେ ଦାନକର୍ତ୍ତାକୁ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେଇ ମହାନ ଦେବ ଆମ ପାଇଁ ନିଜ ଅଗ୍ରସର ଜ୍ୟୋତିମାନ ସହ ଉଦୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ ସତ୍ତାକୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 2

दिवो धर्ता भुवनस्य प्रजापतिः पिशङ्गं द्रापिं प्रति मुञ्चते कविः । विचक्षणः प्रथयन्नापृणन्नुर्वजीजनत्सविता सुम्नमुक्थ्यम् ॥

ଦିବର ଧାରକ, ଭବନର ପ୍ରଜାପତି—କବି ସବିତୃ—ଆଗରେ ପିଶଙ୍ଗ (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ) ଆବରଣକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ସେ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରନ୍ତି, ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ବିସ୍ତାର କରି ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ବିଶାଳତାକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି; ଆତ୍ମାର ଉକ୍ଥ୍ୟ (ସ୍ତୁତି-ଯୋଗ୍ୟ) ସୁମ୍ନ—ମଙ୍ଗଳ-ଆନନ୍ଦ—ସେ ଉତ୍ପାଦନ କରନ୍ତି।

Mantra 3

आप्रा रजांसि दिव्यानि पार्थिवा श्लोकं देवः कृणुते स्वाय धर्मणे । प्र बाहू अस्राक्सविता सवीमनि निवेशयन्प्रसुवन्नक्तुभिर्जगत् ॥

ସେଇ ଦେବ ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ ରଜାଂସି—ଲୋକ/ବିସ୍ତାରକୁ—ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି; ନିଜ ସ୍ୱଧର୍ମ—ଋତର ନିୟମ—ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଶ୍ଲୋକ (ଘୋଷ) କରନ୍ତି। ସବିତୃ ପ୍ରେରଣାର କ୍ରିୟାରେ ନିଜ ବାହୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ ଦୀପ୍ତ ଅବସ୍ଥାମାନ ଦ୍ୱାରା ଜଗତକୁ ନିବେଶ କରି ଗତିରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ କରନ୍ତି।

Mantra 4

अदाभ्यो भुवनानि प्रचाकशद्व्रतानि देवः सविताभि रक्षते । प्रास्राग्बाहू भुवनस्य प्रजाभ्यो धृतव्रतो महो अज्मस्य राजति ॥

ଅଦାଭ୍ୟ ସବିତା ଦେବ ଭୁବନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ କରନ୍ତି; ସେ ଋତର ବ୍ରତମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଭୁବନର ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ନିଜ ବାହୁ ପ୍ରସାରିତ କରିଛନ୍ତି; ଧୃତବ୍ରତ ସେ ନିଜ ମହାନ, ଦୂରବ୍ୟାପୀ ଗତିର ମହିମାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ରାଜନ୍ତି।

Mantra 5

त्रिरन्तरिक्षं सविता महित्वना त्री रजांसि परिभुस्त्रीणि रोचना । तिस्रो दिवः पृथिवीस्तिस्र इन्वति त्रिभिर्व्रतैरभि नो रक्षति त्मना ॥

ମହିମାବାନ ତ୍ରିରୂପ ସବିତା ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ତ୍ରିବିଧ ଭାବେ ପରିବେଷ୍ଟନ କରନ୍ତି; ସେ ତିନି ରଜାଂସି ଓ ତିନି ରୋଚନର ଅଧିପତି। ସେ ତିନି ଦିବ ଓ ତିନି ପୃଥିବୀକୁ ଗତିରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି; ନିଜ ତ୍ରିବ୍ରତଦ୍ୱାରା ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

Mantra 6

बृहत्सुम्नः प्रसवीता निवेशनो जगतः स्थातुरुभयस्य यो वशी । स नो देवः सविता शर्म यच्छत्वस्मे क्षयाय त्रिवरूथमंहसः ॥

ବିଶାଳ ସୁମ୍ନବାନ ସବିତା—ପ୍ରସବିତା ଓ ନିବେଶକ—ଜଗତର ଚର ଓ ସ୍ଥାବର, ଉଭୟର ଵଶୀ। ସେ ଦେବ ସବିତା ଆମକୁ ଶର୍ମ (ଶାନ୍ତି-ଆଶ୍ରୟ) ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ କ୍ଷୟ (ନିବାସ) ନିମିତ୍ତେ ତ୍ରିବରୂଥ—ତ୍ରିଗୁଣ ରକ୍ଷାଯୁକ୍ତ—ଏବଂ ଅଂହସ (କ୍ଲେଶ-ଅନ୍ୟାୟ)ରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଆଶ୍ରୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।

Mantra 7

आगन्देव ऋतुभिर्वर्धतु क्षयं दधातु नः सविता सुप्रजामिषम् । स नः क्षपाभिरहभिश्च जिन्वतु प्रजावन्तं रयिमस्मे समिन्वतु ॥

ଦେବ ଋତୁମାନଙ୍କ ସହ ଆସି ଆମ ନିବାସକୁ ବଢ଼ାଉନ୍ତୁ; ସବିତା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସୁପ୍ରଜାସମ୍ପନ୍ନ ପୋଷକ ଇଷ୍ (ଇଷମ୍) ସ୍ଥାପନ କରୁନ୍ତୁ। ରାତି ଓ ଦିନ ଦ୍ୱାରା ସେ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ-ପୋଷିତ କରୁନ୍ତୁ; ପ୍ରଜାବନ୍ତ ରୟି (ସନ୍ତତି-ସମୃଦ୍ଧି) ଆମେ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସମିନ୍ୱତୁ—ଜୀବନ ଓ ଆଲୋକର ପୂର୍ଣ୍ଣତା।