Sukta 46

Mantra 1

युध्मस्य ते वृषभस्य स्वराज उग्रस्य यूनः स्थविरस्य घृष्वेः । अजूर्यतो वज्रिणो वीर्याणीन्द्र श्रुतस्य महतो महानि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଯୁଦ୍ଧମୟ ବୃଷଭ—ସ୍ୱରାଜ, ଉଗ୍ର, ଯୁବ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର, ଆକ୍ରମଣରେ ଘୃଷ୍ୱ—ତାହାର ବୀର୍ୟଗୁଣ ତୋର ହିଁ। ଅଜର ବଜ୍ରଧାରୀ, ମହାଶ୍ରୁତ ମହାବଳବାନ—ତୋର ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟରେ ମହାନ।

Mantra 2

महाँ असि महिष वृष्ण्येभिर्धनस्पृदुग्र सहमानो अन्यान् । एको विश्वस्य भुवनस्य राजा स योधया च क्षयया च जनान् ॥

ହେ ମହିଷ! ବୃଷଣ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେଇ ତୁମେ ମହାନ—ଧନଜୟୀ, ଉଗ୍ର, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା। ସମଗ୍ର ଭୁବନର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ତୁମେ; ତୁମେ ଜନମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରେରଣ କର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷୟ—ସୁରକ୍ଷିତ ନିବାସ—ରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 3

प्र मात्राभी रिरिचे रोचमानः प्र देवेभिर्विश्वतो अप्रतीतः । प्र मज्मना दिव इन्द्रः पृथिव्याः प्रोरोर्महो अन्तरिक्षादृजीषी ॥

ସେ ନିଜ ମାପମାନରେ ଉଛଳି ଓଘଳେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗେ ବଢ଼େ—ଅପ୍ରତିହତ। ଋଜୁପ୍ରୟତ୍ନୀ ଇନ୍ଦ୍ର ମହିମାରେ ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷର ବିଶାଳ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ମଧ୍ୟ ଟପି।

Mantra 4

उरुं गभीरं जनुषाभ्युग्रं विश्वव्यचसमवतं मतीनाम् । इन्द्रं सोमासः प्रदिवि सुतासः समुद्रं न स्रवत आ विशन्ति ॥

ବିଶାଳ ଓ ଗଭୀର, ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ଉଗ୍ର, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମତିମାନଙ୍କ (ଚିନ୍ତାମାନଙ୍କ) ସହାୟକ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭିତରେ ପ୍ରଦିବିରେ ପିଷିତ ସୋମଧାରାମାନେ ଏମିତି ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଯେପରି ବହୁଥିବା ଜଳ ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।

Mantra 5

यं सोममिन्द्र पृथिवीद्यावा गर्भं न माता बिभृतस्त्वाया । तं ते हिन्वन्ति तमु ते मृजन्त्यध्वर्यवो वृषभ पातवा उ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ସୋମକୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟାବା (ଆକାଶ) ତୋ ପାଇଁ ମାଆ ଗର୍ଭକୁ ଯେପରି ଧାରଣ କରେ ସେପରି ଧାରଣ କରନ୍ତି—ତାହାକୁ ଅଧ୍ୱର୍ୟବମାନେ ତୋ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତି, ତୋ ପାଇଁ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ହେ ବୃଷଭ, ତୁମେ ପାନ କରିବା ପାଇଁ।