Sukta 35

Mantra 1

तिष्ठा हरी रथ आ युज्यमाना याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छ । पिबास्यन्धो अभिसृष्टो अस्मे इन्द्र स्वाहा ररिमा ते मदाय ॥

ହେ ଦୁଇ ହରିତ (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ) ଅଶ୍ୱ, ରଥରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରୁହ; ବାୟୁ ନିଜ ନିୟୁତ୍‌ (ରଥଦଳ) ସହ ଯେପରି ଆସେ, ସେପରି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ଆମ ପାଇଁ ଅଭିସୃଷ୍ଟ—ନିଚୋଡ଼ା ସୋମରସର ସାର ପାନ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱାହା—ତୋର ଆନନ୍ଦ ଓ ପରାକ୍ରମମୟ ମଦ ପାଇଁ ଏହା ଆମେ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ।

Mantra 2

उपाजिरा पुरुहूताय सप्ती हरी रथस्य धूर्ष्वा युनज्मि । द्रवद्यथा सम्भृतं विश्वतश्चिदुपेमं यज्ञमा वहात इन्द्रम् ॥

ବହୁ ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ (ପୁରୁହୂତ) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସମୀପ ଓ ଦ୍ରୁତ ଏହି ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱକୁ ମୁଁ ରଥର ଧୂରିରେ ଯୋଗ କରୁଛି। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସମ୍ଭାର ଦିଗକୁ ଯେପରି ଧାଉଛନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ବହି ଆଣ।

Mantra 3

उपो नयस्व वृषणा तपुष्पोतेमव त्वं वृषभ स्वधावः । ग्रसेतामश्वा वि मुचेह शोणा दिवेदिवे सदृशीरद्धि धानाः ॥

ହେ ଦୁଇ ବୃଷଣ (ବଳବାନ) ତପୁଷ୍ପା (ତେଜଃଶକ୍ତିର ପାନକର୍ତ୍ତା), ଆମକୁ ସମୀପକୁ ନେଇଯାଅ; ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ହେ ବୃଷଭ, ସ୍ୱଧାବାନ୍ (ସ୍ୱଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ), ରକ୍ଷା କର। ଅଶ୍ୱମାନେ ଚରୁନ୍ତୁ; ଏଠାରେ ରକ୍ତିମ ଯୁଗଳକୁ ଖୋଲିଦିଅ। ଦିନେଦିନେ ତୋ ପାଇଁ ସଦୃଶ ଧାନ୍ୟ ଭକ୍ଷଣ କର।

Mantra 4

ब्रह्मणा ते ब्रह्मयुजा युनज्मि हरी सखाया सधमाद आशू । स्थिरं रथं सुखमिन्द्राधितिष्ठन्प्रजानन्विद्वाँ उप याहि सोमम् ॥

ବ୍ରହ୍ମଣାର ଶକ୍ତିରେ, ବ୍ରହ୍ମୟୁଜା (ପବିତ୍ର ବାଣୀରେ ଯୁକ୍ତ) ତୋର ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱକୁ ମୁଁ ଯୋଗାଉଛି—ସଧମାଦ (ସାମୂହିକ ଆନନ୍ଦ) ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ସଖା। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ଥିର ଓ ସୁଖଦ ରଥରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହେଉ; ଜ୍ଞାନୀ, ବିବେକୀ ହୋଇ ସୋମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ।

Mantra 5

मा ते हरी वृषणा वीतपृष्ठा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये । अत्यायाहि शश्वतो वयं तेऽरं सुतेभिः कृणवाम सोमैः ॥

ତୋର ଦୁଇ ହରି—ବୃଷଣ (ବଳବାନ), ବୀତପୃଷ୍ଠ (ବିଶାଳ ପିଠିଯୁକ୍ତ)—ଅନ୍ୟ ଯଜମାନମାନେ ଅଟକାଇ ନ ରଖୁନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ସଦା ଆମ ପାଖକୁ ଆ; କାରଣ ତୋ ପାଇଁ ଆମେ ସୁତ ସୋମମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛୁ।

Mantra 6

तवायं सोमस्त्वमेह्यर्वाङ्छश्वत्तमं सुमना अस्य पाहि । अस्मिन्यज्ञे बर्हिष्या निषद्या दधिष्वेमं जठर इन्दुमिन्द्र ॥

ଏହି ସୋମ ତୋର; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ପୁନଃପୁନଃ ଆମ ପାଖକୁ ଏଠାକୁ ଆ, ସୁମନା ହୋଇ, ଏହାକୁ ପାନ କର। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ବର୍ହିଷ୍ (ପବିତ୍ର ଆସନ) ଉପରେ ନିଷଦ୍ୟା ହୋଇ, ଏହି ଇନ୍ଦୁ—ପ୍ରକାଶବିନ୍ଦୁ—କୁ ତୋର ଜଠରରେ ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 7

स्तीर्णं ते बर्हिः सुत इन्द्र सोमः कृता धाना अत्तवे ते हरिभ्याम् । तदोकसे पुरुशाकाय वृष्णे मरुत्वते तुभ्यं राता हवींषि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୋ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ବର୍ହି (ଯଜ୍ଞାସନ) ପତିଆଯାଇଛି; ସୋମ ପିଷାଯାଇଛି; ତୋର ଦୁଇ ହରି (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱ/ଶକ୍ତି) ଭୋଗ କରିବାକୁ ଧାନା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି। ହେ ବହୁଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷ୍ଣେ, ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ, ସେହି ଚେତନାଧାମରେ ବସୁଥିବା ତୋତେ ଏହି ହବିଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅର୍ପିତ।

Mantra 8

इमं नरः पर्वतास्तुभ्यमापः समिन्द्र गोभिर्मधुमन्तमक्रन् । तस्यागत्या सुमना ऋष्व पाहि प्रजानन्विद्वान्पथ्या अनु स्वाः ॥

ଏହି (ସୋମ)କୁ ନରମାନେ—ପର୍ବତମାନେ ଓ ଆପଃ (ଜଳମାନେ)—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଭିଃ (କିରଣ/ଗୋ) ସହ ମଧୁମନ୍ତ କରି, ଏକାସାଥି ତୋ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ସୁମନା ହୋଇ ତାହାକୁ ଆସି, ହେ ଋଷ୍ୱ (ଉନ୍ନତ) ଏକ, ପାନ କର; ପ୍ରଜାକୁ ଜାଣୁଥିବା, ବିଦ୍ୱାନ ହୋଇ, ତୋର ନିଜସ୍ୱ ପଥ୍ୟ (ଯଥାଯୋଗ୍ୟ) ପଥମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର।

Mantra 9

याँ आभजो मरुत इन्द्र सोमे ये त्वामवर्धन्नभवन्गणस्ते । तेभिरेतं सजोषा वावशानोऽग्नेः पिब जिह्वया सोममिन्द्र ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରେ ଯେ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ତୁ ଭାଗ କରିଛୁ—ଯେମାନେ ତୋତେ ବଢ଼ାଇଲେ ଏବଂ ତୋର ଗଣ (ଦଳ) ହେଲେ—ସେମାନଙ୍କ ସହ, ସଜୋଷା (ଏକମନ) ହୋଇ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ୱାଦ୍ୱାରା ଏହି ସୋମ ପାନ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।

Mantra 10

इन्द्र पिब स्वधया चित्सुतस्याग्नेर्वा पाहि जिह्वया यजत्र । अध्वर्योर्वा प्रयतं शक्र हस्ताद्धोतुर्वा यज्ञं हविषो जुषस्व ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱଧା-ଶକ୍ତିରେ ପିଷ୍ଟ ସୋମକୁ ପାନ କର; କିମ୍ବା, ହେ ଯଜତ୍ର, ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ୱାଦ୍ୱାରା ତାହା ପାନ କର। କିମ୍ବା, ହେ ଶକ୍ର, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ନିଜ ହସ୍ତରୁ ଯାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଅର୍ପିଛି, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର; କିମ୍ବା, ହୋତୃଠାରୁ ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ହବିଷରେ ଆନନ୍ଦ କର।

Mantra 11

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

ଆମ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ, ଏହି ସମର-ଭାରରେ, ବାଜସାତିରେ ସର୍ବାଧିକ ପୁରୁଷାର୍ଥୀ ଦାନବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ସେ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତି; ସହାୟତା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧମାନେ ଉଗ୍ର ହୋଇ, ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ (ଅବରୋଧକମାନଙ୍କୁ) ନିହନନ କରି, ଧନମାନଙ୍କର ସଂଜିତ—ସଂଗ୍ରାହକ ବିଜୟୀ ଅଟନ୍ତି।