Sukta 30

Mantra 1

प्र देवत्रा ब्रह्मणे गातुरेत्वपो अच्छा मनसो न प्रयुक्ति । महीं मित्रस्य वरुणस्य धासिं पृथुज्रयसे रीरधा सुवृक्तिम् ॥

ଦେବମାର୍ଗକୁ ବାଣୀ (ବ୍ରହ୍ମ) ଦ୍ୱାରା ପଥ ଆଗେ ବଢ଼ୁ; ମନର ନିୟୋଜିତ ପ୍ରେରଣା ପରି ଜଳମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ। ଦୂରଗାମୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୁସଂସ୍କୃତ ସ୍ତୁତି-ବଚନ ସ୍ଥାପନ କର; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ମହାନ ଧାରଣଶକ୍ତି ଅଛି।

Mantra 2

अध्वर्यवो हविष्मन्तो हि भूताच्छाप इतोशतीरुशन्तः । अव याश्चष्टे अरुणः सुपर्णस्तमास्यध्वमूर्मिमद्या सुहस्ताः ॥

ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟବୋ, ହବିଷ୍ମନ୍ତମାନେ, ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଆପଃ (ଜଳ) ନିକଟକୁ ଯାଅ। ଆଜି ସୁହସ୍ତ (ନିପୁଣ ହାତ) ଦ୍ୱାରା ସେଇ ଊର୍ମି (ତରଙ୍ଗ) କୁ ବାହାରକୁ ଛାଡ଼—ଯାହାକୁ ଉପରୁ ଅରୁଣ ସୁପର୍ଣ (ସୁନ୍ଦର-ପକ୍ଷୀ) ଦେଖେ।

Mantra 3

अध्वर्यवोऽप इता समुद्रमपां नपातं हविषा यजध्वम् । स वो दददूर्मिमद्या सुपूतं तस्मै सोमं मधुमन्तं सुनोत ॥

ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟବୋ, ଆପଃ (ଜଳ) ର ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଅ; ହବିଷା ଦ୍ୱାରା ଅପାଂ ନପାତକୁ ଯଜ। ସେ ଆଜି ତୁମକୁ ସୁପୂତ ଊର୍ମି (ତରଙ୍ଗ) ଦେବ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁମନ୍ତ ସୋମକୁ ପିଡ଼ି ବାହାର କର।

Mantra 4

यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईळते अध्वरेषु । अपां नपान्मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्याय ॥

ଯେ ଇନ୍ଧନ ବିନା ଜଳମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ—ତାହାକୁ ବିପ୍ରମାନେ ଯଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ହେ ଅପାଂ ନପାତ, ମଧୁମତୀ ଆପଃ (ମଧୁର ଜଳ) ଦିଅ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର୍ୟ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।

Mantra 5

याभिः सोमो मोदते हर्षते च कल्याणीभिर्युवतिभिर्न मर्यः । ता अध्वर्यो अपो अच्छा परेहि यदासिञ्चा ओषधीभिः पुनीतात् ॥

ଯେହି କଲ୍ୟାଣୀ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୋମ ପ୍ରିୟତମ ପରି ଆନନ୍ଦିତ ଓ ହର୍ଷିତ ହୁଏ—ସେମାନଙ୍କ ସହ; ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ଜଳମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଗେଇଯାଅ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଶାଇ ଔଷଧିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରିବ।

Mantra 6

एवेद्यूने युवतयो नमन्त यदीमुशन्नुशतीरेत्यच्छ । सं जानते मनसा सं चिकित्रेऽध्वर्यवो धिषणापश्च देवीः ॥

ଏଭଳି ଯୁବତୀମାନେ ଯୁବକଙ୍କୁ ନମନ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ଇଚ୍ଛୁକାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ। ମନରେ ସେମାନେ ଏକେ ଜ୍ଞାନରେ, ଏକେ ବୋଧରେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି—ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ—ଧିଷଣା ଓ ଦେବୀ ଜଳମାନେ।

Mantra 7

यो वो वृताभ्यो अकृणोदु लोकं यो वो मह्या अभिशस्तेरमुञ्चत् । तस्मा इन्द्राय मधुमन्तमूर्मिं देवमादनं प्र हिणोतनापः ॥

ଯିଏ ବନ୍ଦ ଅବସ୍ଥାମାନଙ୍କୁ ଭେଦି ତୁମ ପାଇଁ ଏକ ଅବକାଶ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ମହା ଦମନରୁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ—ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମଧୁମୟ ତରଙ୍ଗ, ଦେବୀୟ ଆନନ୍ଦ-ରସ ପ୍ରେରଣ କର; ହେ ଜଳମାନେ, ତାହାକୁ ପ୍ରବାହିତ କର।

Mantra 8

प्रास्मै हिनोत मधुमन्तमूर्मिं गर्भो यो वः सिन्धवो मध्व उत्सः । घृतपृष्ठमीड्यमध्वरेष्वापो रेवतीः शृणुता हवं मे ॥

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁମନ୍ତ ଊର୍ମି (ତରଙ୍ଗ) ପ୍ରେରଣ କର—ହେ ସିନ୍ଧବଃ (ନଦୀମାନେ), ଯେ ତୁମମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ମଧ୍ୱତ ଉତ୍ସ (ମାଧୁର୍ୟର ଝରଣା) ଗର୍ଭ ସମାନ। ହେ ରେବତୀ ଆପଃ (ସମୃଦ୍ଧ ଜଳମାନେ), ମୋର ହବ (ଆହ୍ୱାନ) ଶୁଣ; ଅଧ୍ୱର (ଯଜ୍ଞ)ମାନଙ୍କରେ ଘୃତପୃଷ୍ଠ (ଘିଅରେ ଦୀପ୍ତ/ଆଧାରିତ) ଏହା ଇଡ୍ୟ (ସ୍ତୁତ୍ୟ) ଅଟେ।

Mantra 9

तं सिन्धवो मत्सरमिन्द्रपानमूर्मिं प्र हेत य उभे इयर्ति । मदच्युतमौशानं नभोजां परि त्रितन्तुं विचरन्तमुत्सम् ॥

ହେ ସିନ୍ଧବଃ (ନଦୀମାନେ), ସେଇ ମତ୍ସର (ମଦକାରକ) ଊର୍ମିକୁ ପ୍ରେରଣ କର—ଇନ୍ଦ୍ରପାନ (ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହା ପାନ କରିଛନ୍ତି) ଯାହା ଉଭୟ ଲୋକରେ ଗତି କରେ। ମଦଚ୍ୟୁତ (ଆନନ୍ଦରସ ଝରାଉଥିବା), ଔଶାନ (ଉଷ୍ଣ/ପ୍ରଚଣ୍ଡ) ଓ ନଭୋଜ (ମେଘଜନ୍ୟ) ସେଇ ଉତ୍ସ ତ୍ରିତନ୍ତୁ (ତ୍ରିଗୁଣ ସୂତ୍ର)ର ଚାରିପାଖେ ବିଶାଳ ଭାବେ ବିଚରଣ କରେ।

Mantra 10

आवर्वृततीरध नु द्विधारा गोषुयुधो न नियवं चरन्तीः । ऋषे जनित्रीर्भुवनस्य पत्नीरपो वन्दस्व सवृधः सयोनीः ॥

ଏବେ, ହେ ଋଷି, ଆପଃ (ଜଳମାନଙ୍କୁ) ବନ୍ଦନ କର—ଯେମାନେ ଘୁରି-ଘୁରି ପୁନଃ ଫେରନ୍ତି, ଦ୍ୱିଧାରା (ଦୁଇ ପ୍ରବାହ) ଭାବେ ବହନ୍ତି; ଗୋଷୁୟୁଧ (ଗୋ-ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା) ଯୋଧାମାନଙ୍କ ପରି ନିୟବ (ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ) ଦିଗକୁ ଗତି କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଜନିତ୍ରୀ (ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ) ମାତାମାନେ, ଭୁବନସ୍ୟ ପତ୍ନୀଃ (ଲୋକମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ); ସବୃଧ (ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା), ସୟୋନୀଃ (ଏକେ ଯୋନି/ଉଦ୍ଭବ ଥିବା) ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର।

Mantra 11

हिनोता नो अध्वरं देवयज्या हिनोत ब्रह्म सनये धनानाम् । ऋतस्य योगे वि ष्यध्वमूधः श्रुष्टीवरीर्भूतनास्मभ्यमापः ॥

ହେ ଦେବୟଜ୍ଞାଯୋଗ୍ୟ ଆପଃ, ଆମର ଅଧ୍ୱର (ଯଜ୍ଞ)କୁ ପ୍ରେରିତ କର; ଧନର ଲାଭ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମ (ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ)କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେରିତ କର। ଋତର ଯୋଗରେ ତୁମ ଊଧଃ ଢିଲା କରି ଝରାଅ; ହେ ଆପଃ, ଆମ ପାଇଁ ଶ୍ରୁଷ୍ଟିବରୀ—ଶୀଘ୍ର ଶ୍ରବଣ ଓ ତ୍ୱରିତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର ଶକ୍ତି—ହେଉ।

Mantra 12

आपो रेवतीः क्षयथा हि वस्वः क्रतुं च भद्रं बिभृथामृतं च । रायश्च स्थ स्वपत्यस्य पत्नीः सरस्वती तद्गृणते वयो धात् ॥

ହେ ସମୃଦ୍ଧିମୟ ଆପଃ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଵସୁ (ନିଧି/ଧନ)ରୂପେ ବସ କର; ତୁମେ ଭଦ୍ର କ୍ରତୁ (ଶୁଭ ସଙ୍କଳ୍ପ/ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି) ଓ ଅମୃତ, ଏବଂ ଋତକୁ ଧାରଣ କର। ତୁମେ ସୁପତ୍ୟ (ଉତ୍ତମ ସନ୍ତତି/ସ୍ୱାମିତ୍ୱ)ର ରାୟର ମଧ୍ୟ ପତ୍ନୀମାନେ (ସହଚରୀ) ଅଟ; ଗାୟକଙ୍କୁ ସରସ୍ୱତୀ ସେହି ବୟଃ (ଜୀବଶକ୍ତି) ଦାନ କରୁ।

Mantra 13

प्रति यदापो अदृश्रमायतीर्घृतं पयांसि बिभ्रतीर्मधूनि । अध्वर्युभिर्मनसा संविदाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तीः ॥

ଯେତେବେଳେ ଆପଃ ଆସୁଥିବା ଦେଖାଯାନ୍ତି—ଘୃତ, ଦୁଗ୍ଧଧାରା ଓ ମଧୁ ବହି—ସେମାନେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନଙ୍କ ମନସ୍କାମନା ସହ ଚେତନ ସମ୍ମତିରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୁଷୁତ (ସୁଭଳି ପିଷିତ) ସୋମ ଆଣନ୍ତି: ଦୀପ୍ତ ଶକ୍ତିର ପତିଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ଆନନ୍ଦର ଅର୍ପଣ।

Mantra 14

एमा अग्मन्रेवतीर्जीवधन्या अध्वर्यवः सादयता सखायः । नि बर्हिषि धत्तन सोम्यासोऽपां नप्त्रा संविदानास एनाः ॥

ଏହି ସମୃଦ୍ଧ ଓ ଜୀବଧନ ଦାୟିନୀ ଆପଃ (ଜଳ) ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ, ହେ ସଖାମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆସନ ଦିଅ। ହେ ସୋମକର୍ମୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ବର୍ହିଷି (ପବିତ୍ର କୁଶାସନ) ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କର—ପରସ୍ପର ସଂବିଦାନରେ ଥିବା, ଅପାଂ ନପ୍ତ୍ରା (ଜଳର ସନ୍ତାନ) ଯଜ୍ଞାର୍ପଣ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।

Mantra 15

आग्मन्नाप उशतीर्बर्हिरेदं न्यध्वरे असदन्देवयन्तीः । अध्वर्यवः सुनुतेन्द्राय सोममभूदु वः सुशका देवयज्या ॥

ଆପଃ (ଜଳ) ଉତ୍ସୁକ ଓ ସମ୍ମତିସହ ଆସିଛନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା ଭାବେ, ଯଜ୍ଞର ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପବିତ୍ର ବର୍ହିଷି ଉପରେ ଏଠାରେ ଆସନ ନେଇଛନ୍ତି। ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମକୁ ପୀଡ଼ନ କର; ତୁମ ଦେବୟଜ୍ୟା (ଦେବସେବାମୟ ଯଜ୍ଞକର୍ମ) ସୁଶକ୍ତ ହୋଇ ସଫଳତାଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛି।