Sukta 107

Mantra 1

आविरभून्महि माघोनमेषां विश्वं जीवं तमसो निरमोचि । महि ज्योतिः पितृभिर्दत्तमागादुरुः पन्था दक्षिणाया अदर्शि ॥

ଏହି ଦାତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହାନ ଓ ପ୍ରକଟ ଶକ୍ତି ଉଦିତ ହୋଇଛି; ସମସ୍ତ ଜୀବ ତମସରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦତ୍ତ ମହା ଜ୍ୟୋତି ଆସିଛି; ଦକ୍ଷିଣା (ଯଥୋଚିତ ଅର୍ପଣ, ଯଥୋଚିତ ଦାନ) ର ବିଶାଳ ପଥ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।

Mantra 2

उच्चा दिवि दक्षिणावन्तो अस्थुर्ये अश्वदाः सह ते सूर्येण । हिरण्यदा अमृतत्वं भजन्ते वासोदाः सोम प्र तिरन्त आयुः ॥

ଉଚ୍ଚ ଦ୍ୟୌରେ ଦକ୍ଷିଣାବନ୍ତମାନେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ—ଯେମାନେ ଅଶ୍ୱଦାଃ (ବଳର ଅଶ୍ୱ ଦାନକର୍ତ୍ତା); ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଗତି କରନ୍ତି। ହିରଣ୍ୟଦାଃ ଅମୃତତ୍ୱରେ ଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତି; ବାସୋଦାଃ, ହେ ସୋମ, ଆୟୁକୁ ଆଗକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।

Mantra 3

दैवी पूर्तिर्दक्षिणा देवयज्या न कवारिभ्यो नहि ते पृणन्ति । अथा नरः प्रयतदक्षिणासोऽवद्यभिया बहवः पृणन्ति ॥

ଦୈବୀ ପୂର୍ତ୍ତି—ଦକ୍ଷିଣା—ଦେବୟଜ୍ଞା ଅଟେ; କଞ୍ଜୁସମାନେ ତାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଯେ ପୁରୁଷମାନେ ଯଥାବିଧି ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଅସତ୍ୟରେ ପତନର ଭୟ ଧରି, ସେମାନେ ଅନେକେ ଦକ୍ଷିଣାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।

Mantra 4

शतधारं वायुमर्कं स्वर्विदं नृचक्षसस्ते अभि चक्षते हविः । ये पृणन्ति प्र च यच्छन्ति संगमे ते दक्षिणां दुहते सप्तमातरम् ॥

ମାନବ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେମାନେ ହବିଷକୁ ଦେଖନ୍ତି—ଶତଧାର ବାୟୁକୁ, ସ୍ୱର୍ବିଦ ଅର୍କକୁ, ଜ୍ୟୋତିର୍ଲୋକ ଖୋଜିଦେଉଥିବା ସୂର୍ୟସ୍ତୁତିକୁ। ଯେମାନେ ପୃଣନ୍ତି (ପୂରଣ କରନ୍ତି) ଏବଂ ସଙ୍ଗମରେ ପ୍ର ଯଚ୍ଛନ୍ତି (ଆଗେଇ ଦାନ କରନ୍ତି), ସେମାନେ ସପ୍ତମାତୃକା ଦକ୍ଷିଣାକୁ ଦୋହନ୍ତି।

Mantra 5

दक्षिणावान्प्रथमो हूत एति दक्षिणावान्ग्रामणीरग्रमेति । तमेव मन्ये नृपतिं जनानां यः प्रथमो दक्षिणामाविवाय ॥

ଦକ୍ଷିଣାବାନ୍ ପ୍ରଥମେ ହୂତ ହେଲେ ଆଗେଇ ଯାଏ; ଦକ୍ଷିଣାବାନ୍ ଗ୍ରାମଣୀ ଅଗ୍ରରେ ଗମନ କରେ। ଜନମାନଙ୍କର ନୃପତି ଭାବେ ମୁଁ ତାକୁହିଁ ମନେ କରେ—ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଦକ୍ଷିଣାକୁ ଗତିରେ ଆଣି, ତାହାର କ୍ରିୟାକୁ ସ୍ଥାପିତ କଲା।

Mantra 6

तमेव ऋषिं तमु ब्रह्माणमाहुर्यज्ञन्यं सामगामुक्थशासम् । स शुक्रस्य तन्वो वेद तिस्रो यः प्रथमो दक्षिणया रराध ॥

ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଋଷି ବୋଲି କୁହନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ହିଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ—ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ—ବୋଲି ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ସାମଗାନକାରୀ, ଉକ୍ଥ-ଶାସକ (ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତିର ଅଧିପତି) ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି। ଶୁକ୍ର (ତେଜସ୍ୱୀ) ଶକ୍ତିର ତନୁର ତିନି ରୂପ ସେ ଜାଣେ—ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଲା।

Mantra 7

दक्षिणाश्वं दक्षिणा गां ददाति दक्षिणा चन्द्रमुत यद्धिरण्यम् । दक्षिणान्नं वनुते यो न आत्मा दक्षिणां वर्म कृणुते विजानन् ॥

ଦକ୍ଷିଣା ବଳର ଅଶ୍ୱ ଦିଏ; ଦକ୍ଷିଣା ପ୍ରକାଶର ଗାଈ ଦିଏ; ଦକ୍ଷିଣା ଦୀପ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଓ ଯତ୍ ହିରଣ୍ୟମ୍—ଯାହା କିଛି ସୁବର୍ଣ୍ଣ—ସେସବୁ ଦିଏ। ଦକ୍ଷିଣା ସମୃଦ୍ଧିର ଅନ୍ନ ଜିତାଇ ଦିଏ; ଜାଣିବା ସହିତ ଯେତେବେଳେ କେହି ଦକ୍ଷିଣାକୁ ସତ୍ତାର ଚାରିପାଖେ ରକ୍ଷାକବଚ କରେ, ସେତେବେଳେ ସେଇ ଆମର ଆତ୍ମା ହୁଏ।

Mantra 8

न भोजा मम्रुर्न न्यर्थमीयुर्न रिष्यन्ति न व्यथन्ते ह भोजाः । इदं यद्विश्वं भुवनं स्वश्चैतत्सर्वं दक्षिणैभ्यो ददाति ॥

ଭୋଜମାନେ ନ ନଶନ୍ତି; ନ ସେମାନେ ବ୍ୟର୍ଥତାକୁ ଯାଆନ୍ତି; ନ ସେମାନେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ନ ସେମାନେ ଡଗମଗାନ୍ତି—ଏହି ଭୋଜମାନେ। ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ—ଭୁବନ—ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟ—ଏ ସବୁକୁ ଦକ୍ଷିଣା ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଏ।

Mantra 9

भोजा जिग्युः सुरभिं योनिमग्रे भोजा जिग्युर्वध्वं या सुवासाः । भोजा जिग्युरन्तःपेयं सुराया भोजा जिग्युर्ये अहूताः प्रयन्ति ॥

ଆରମ୍ଭରେ ଭୋଜମାନେ ସୁରଭି ଯୋନି—ଉଦ୍ଭବ-ସ୍ଥାନ—ଜିତିଲେ; ଭୋଜମାନେ ସୁବାସା ବଧୂ (ସୁବସ୍ତ୍ରା ଦୁଲହନ) ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ। ଭୋଜମାନେ ସୁରାର ଅନ୍ତଃପେୟ—ଅନ୍ତରେ ଅବତରୁଥିବା ପାନ—ଜିତିଲେ; ଭୋଜମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅହୂତ (ନ ଡାକାଯାଇ) ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟାଣ କରନ୍ତି।

Mantra 10

भोजायाश्वं सं मृजन्त्याशुं भोजायास्ते कन्या शुम्भमाना । भोजस्येदं पुष्करिणीव वेश्म परिष्कृतं देवमानेव चित्रम् ॥

ଭୋଜା ପାଇଁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅଶ୍ୱକୁ ସଂମୃଜନ କରି (ମାଜି) ସଜାନ୍ତି; ଭୋଜା ପାଇଁ କନ୍ୟା ଶୁମ୍ଭମାନା (ଶୃଙ୍ଗାର କରୁଥିବା) ହୋଇ ବସିଛି। ଭୋଜାର ଏହି ଗୃହ ପୁଷ୍କରିଣୀ ପରି (କମଳ-ସରୋବର ପରି)—ସୁପରିଷ୍କୃତ, ଦେବମାନ (ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ) ପରି ଦୀପ୍ତ, ଏବଂ ଚିତ୍ର ବୈଭବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

Mantra 11

भोजमश्वाः सुष्ठुवाहो वहन्ति सुवृद्रथो वर्तते दक्षिणायाः । भोजं देवासोऽवता भरेषु भोजः शत्रून्त्समनीकेषु जेता ॥

ସୁଷ୍ଠୁବାହ (ଭଲଭାବେ ଟାଣୁଥିବା) ଅଶ୍ୱମାନେ ଭୋଜକୁ ସୁନିପୁଣ ଭାବେ ବହନ କରନ୍ତି; ଦକ୍ଷିଣାର ରଥ ସୁବୃତ (ଭଲ ମୋଡ଼ ସହ) ଗତି କରେ। ଦେବମାନେ ଭୋଜକୁ ଯୁଦ୍ଧମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଭୋଜ ସମନୀକେଷୁ (ଏକତ୍ର ମୁହାଁମୁହିଁ ସଂଘର୍ଷରେ) ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଜେତା ହୁଏ।