Sukta 49

Mantra 1

उषो भद्रेभिरा गहि दिवश्चिद्रोचनादधि । वहन्त्वरुणप्सव उप त्वा सोमिनो गृहम् ॥

ହେ ଉଷା, ଶୁଭ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହ ଆସ; ଦ୍ୟୌର ଦୀପ୍ତିମୟ ଲୋକରୁ ମଧ୍ୟ ଆସ। ଅରୁଣ-ପ୍ରଭାମୟ ତେଜମାନେ ତୁମକୁ ସୋମିନୋଙ୍କ ଗୃହକୁ—ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ସୋମ-ସାଧକଙ୍କ ଧାମକୁ—ନିକଟେ ବହନ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 2

सुपेशसं सुखं रथं यमध्यस्था उषस्त्वम् । तेना सुश्रवसं जनं प्रावाद्य दुहितर्दिवः ॥

ହେ ଉଷା, ସୁରୂପ ଓ ସୁଖଦ ରଥରେ ତୁମେ ଆରୋହଣ କର। ସେହି ରଥଦ୍ୱାରା ଆଜି ମନୁଷ୍ୟଜନକୁ ସୁଶ୍ରବସ—ଶୁଭ ଶ୍ରବଣ ଓ ସତ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତି—ଦିଗକୁ ଆଗେଇ ଆଣ; ହେ ଦ୍ୟୌର ଦୁହିତା, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରି ଆଗକୁ ନେଇଯା।

Mantra 3

वयश्चित्ते पतत्रिणो द्विपच्चतुष्पदर्जुनि । उषः प्रारन्नृतूँरनु दिवो अन्तेभ्यस्परि ॥

ହେ ଅର୍ଜୁନୀ—ଦୀପ୍ତିମୟ ଉଷା, ତୁମର ପତତ୍ରୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ—ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ—ଆଗକୁ ଗତି କରନ୍ତି। ଉଷା, ସେମାନେ ଋତର ତାଳକୁ ଅନୁସରି, ଦ୍ୟୌର ଦୂରସୀମାମାନଙ୍କୁ ଘେରି ଘୁରି ଆଗକୁ ପ୍ରସାରିତ ହୁଅନ୍ତି।

Mantra 4

व्युच्छन्ती हि रश्मिभिर्विश्वमाभासि रोचनम् । तां त्वामुषर्वसूयवो गीर्भिः कण्वा अहूषत ॥

ହେ ଉଷା, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ରଶ୍ମିମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟାପି ଉଦୟ ହୁଅ, ସେତେବେଳେ ସମଗ୍ର ରୋଚନ (ତେଜୋମୟ) ଲୋକକୁ ଆଲୋକିତ କର। ତେଣୁ ସତ୍ୟଧନର ଅନ୍ୱେଷୀ କଣ୍ୱମାନେ ଗୀର୍ଭିଃ (ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତିବଚନ) ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛନ୍ତି।