Sukta 138

Mantra 1

प्रप्र पूष्णस्तुविजातस्य शस्यते महित्वमस्य तवसो न तन्दते स्तोत्रमस्य न तन्दते । अर्चामि सुम्नयन्नहमन्त्यूतिं मयोभुवम् । विश्वस्य यो मन आयुयुवे मखो देव आयुयुवे मखः ॥

ପୁନଃ ପୁନଃ ପୂଷଣଙ୍କ—ମହାଜାତଙ୍କ—ମହିମା ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି କ୍ଲାନ୍ତ ହୁଏନାହିଁ, ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି-ସ୍ତୋତ୍ର କ୍ଲାନ୍ତ ହୁଏନାହିଁ। ମୁଁ ଗାଉଛି, କୃପା ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ତାଙ୍କର ସନ୍ନିହିତ ସହାୟତାକୁ—ଆନନ୍ଦଦାୟିକୁ। ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନକୁ ଯଜ୍ଞ ଦିଗରେ ଯୋଗାଏ, ସେ ଦେବ ମଖ (ଯଜ୍ଞ-ଶକ୍ତି/ସାଧନ) ଦିଗରେ ଯୋଗାଏ।

Mantra 2

प्र हि त्वा पूषन्नजिरं न यामनि स्तोमेभिः कृण्व ऋणवो यथा मृध उष्ट्रो न पीपरो मृधः । हुवे यत्त्वा मयोभुवं देवं सख्याय मर्त्यः । अस्माकमाङ्गूषान्द्युम्निनस्कृधि वाजेषु द्युम्निनस्कृधि ॥

ହେ ପୂଷଣ, ପଥରେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ତୋତ୍ରଦ୍ୱାରା ଗଢ଼େ—ଯେପରି ବୈରତା ବିରୋଧରେ ଋଣୀକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ; ଯେପରି ଉଷ୍ଟ୍ର (ଉଠ) ବୈରତା ବିରୋଧରେ ଭାର ବହନ କରେ। ମୁଁ ତୁମକୁ, ଆନନ୍ଦଦାୟି ଦେବକୁ, ସାଖ୍ୟ (ମିତ୍ରତା) ପାଇଁ—ମର୍ତ୍ୟ ହୋଇ—ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଆମ ଆଙ୍ଗୂଷ (ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ)କୁ ଦ୍ୟୁମ୍ନିନ (ପ୍ରଭାମୟ) କର; ବାଜେଷୁ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୟୁମ୍ନିନ କର।

Mantra 3

यस्य ते पूषन्त्सख्ये विपन्यवः क्रत्वा चित्सन्तोऽवसा बुभुज्रिर इति क्रत्वा बुभुज्रिरे । तामनु त्वा नवीयसीं नियुतं राय ईमहे । अहेळमान उरुशंस सरी भव वाजेवाजे सरी भव ॥

ହେ ପୂଷନ! ଯାହାର ତୋ ସଖ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ବାଣୀର ଅନ୍ୱେଷକମାନେ—କ୍ରତୁ (ସଙ୍କଳ୍ପଶକ୍ତି) ଓ ବିବେକ ସହିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ—ତୋ ଅବସ (ସହାୟତା)କୁ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି; ହଁ, କ୍ରତୁର ଶକ୍ତିରେ ହିଁ ସେମାନେ ତାହା ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି। ସେଇ ନବୀନ ନିୟୁତ୍ (ଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଯୋଗ)କୁ ଅନୁସରି, ରାୟ (ସମୃଦ୍ଧି)ର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ଆମେ ତୋତେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ଅହେଳମାନ, ଉରୁଶଂସ (ବିଶାଳ ଶୁଭ-ଘୋଷଣାଧାରୀ), ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାଜେ-ବାଜେରେ ଆମର ସହାୟ ହେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାଜେ-ବାଜେରେ ଆମର ସହାୟ ହେ।

Mantra 4

अस्या ऊ षु ण उप सातये भुवोऽहेळमानो ररिवाँ अजाश्व श्रवस्यतामजाश्व । ओ षु त्वा ववृतीमहि स्तोमेभिर्दस्म साधुभिः । नहि त्वा पूषन्नतिमन्य आघृणे न ते सख्यमपह्नुवे ॥

ଏହି ଆମ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବିଜୟ-ଲାଭର ନିମିତ୍ତେ ଆମ ପାଖକୁ ନିକଟେ ଆ; ଅହେଳମାନ, ଉଦାର ଦାତା, ହେ ଅଜାଶ୍ୱ—ଶ୍ରବସ୍ (ପ୍ରେରିତ ଶ୍ରବଣ/କୀର୍ତ୍ତି)ର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ହେ ଦସ୍ମ (ଅଦ୍ଭୁତ) ଦେବ! ସାଧୁ (ଶୁଦ୍ଧ) ଓ ସିଦ୍ଧ ସ୍ତୋମମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୋତେ ଆମ ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚାଉଛୁ। କାରଣ, ହେ ପୂଷନ, ଆଘୃଣେ (ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପ୍ରକାଶଧାରୀ), ମୁଁ ତୋତେ ଅତିମନ୍ୟ ଭାବେ (ଅତି-ସନ୍ଦେହରେ) ଚିନ୍ତା କରୁନାହିଁ; ତୋ ସଖ୍ୟକୁ ମୁଁ ଅପହ୍ନୁବେ (ଅସ୍ୱୀକାର) କରୁନାହିଁ।