Sukta 106

Mantra 1

इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमूतये मारुतं शर्धो अदितिं हवामहे । रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन ॥

ସହାୟତା ପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ମରୁତ-ଶର୍ଧ ଏବଂ ଅଦିତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ସୁଦାନବ—ଉଦାର ଦାତାମାନେ—କଠିନ ଦୁର୍ଗମ ପଥରୁ ରଥକୁ ଯେପରି ବାହାର କର, ସେପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସଂକୋଚ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଂହସରୁ ଆମକୁ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ—ବାହାର କର।

Mantra 2

त आदित्या आ गता सर्वतातये भूत देवा वृत्रतूर्येषु शम्भुवः । रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन ॥

ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମ ସର୍ବତାତି—ସର୍ବାଙ୍ଗୀଣ କଲ୍ୟାଣ—ପାଇଁ ଆସ; ଅବରୋଧକମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଇଁ ଶମ୍ଭୁ—ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଶକ୍ତି—ହେଉ। ହେ ବସୁମାନେ, ସୁଦାନବ—ଉଦାର ଦାତାମାନେ—କଠିନ ଦୁର୍ଗମ ପଥରୁ ରଥକୁ ଯେପରି ବାହାର କର, ସେପରି ସମସ୍ତ ସଂକୋଚ ଓ ଅଂହସରୁ ଆମକୁ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ—ବାହାର କର।

Mantra 3

अवन्तु नः पितरः सुप्रवाचना उत देवी देवपुत्रे ऋतावृधा । रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन ॥

ସୁପ୍ରବାଚନ ପିତୃମାନେ ଆମକୁ ପୋଷଣ/ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ଦେବପୁତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଋତାବୃଧା—ଋତକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା—ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ପୋଷଣ କରୁନ୍ତୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ସୁଦାନବ—ଉଦାର ଦାତାମାନେ—କଠିନ ଦୁର୍ଗମ ପଥରୁ ରଥକୁ ଯେପରି ଟାଣି ବାହାର କର, ସେପରି ସମସ୍ତ ସଂକୋଚ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଂହସ/ଅନ୍ୟାୟରୁ ଆମକୁ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ—ବାହାର କର।

Mantra 4

नराशंसं वाजिनं वाजयन्निह क्षयद्वीरं पूषणं सुम्नैरीमहे । रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन ॥

ଏଠାରେ ଆମେ ସୁମ୍ନରୂପ କୃପାଦାନ ସହିତ ନରାଶଂସଙ୍କୁ—ବାଜିନଂ, ବାଜ ବଢ଼ାଇବାଳାଙ୍କୁ—ଏବଂ ବୀରଶକ୍ତିରେ ସମୃଦ୍ଧ ନିବାସ ସ୍ଥାପନକାରୀ ପୂଷଣଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ସୁଦାନବମାନେ! ଯେପରି ଦୁର୍ଗମ ଘାଟରୁ ରଥକୁ ବାହାରେ ଟାଣି ଆଣାଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଅଂହସ୍—ସଂକୋଚ ଓ ଅନ୍ତର୍ଦୋଷ—ରୁ ଆମକୁ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ କର।

Mantra 5

बृहस्पते सदमिन्नः सुगं कृधि शं योर्यत्ते मनुर्हितं तदीमहे । रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन ॥

ହେ ବୃହସ୍ପତେ, ସଦା ଆମ ପାଇଁ ସୁଗମ ଓ ପ୍ରକାଶମୟ ଗତି କର; ମନୁ ତୁମ ପାଇଁ ଯେ ଶଂ-ୟୋଃ—ଶାନ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳ—ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଛନ୍ତି, ସେହିଟିକୁ ଆମେ ଇମହେ, ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ। ହେ ବସୁମାନେ, ସୁଦାନବମାନେ! ଯେପରି ଦୁର୍ଗମ ଘାଟରୁ ରଥକୁ ବାହାରେ ଟାଣି ଆଣାଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଅଂହସ୍—ସଂକୋଚ ଓ ଅନ୍ତର୍ଦୋଷ—ରୁ ଆମକୁ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ କର।

Mantra 6

इन्द्रं कुत्सो वृत्रहणं शचीपतिं काटे निबाळ्ह ऋषिरह्वदूतये । रथं न दुर्गाद्वसवः सुदानवो विश्वस्मान्नो अंहसो निष्पिपर्तन ॥

କୁତ୍ସ ଋଷି କାଟେ—ସଂକୁଚିତ କଠିନ ସ୍ଥାନରେ ଦବାଯାଇଥିବାବେଳେ—ସହାୟତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ବୃତ୍ରହନଙ୍କୁ, ଶଚୀପତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ହେ ବସୁମାନେ, ସୁଦାନବମାନେ! ଯେପରି ଦୁର୍ଗମ ଘାଟରୁ ରଥକୁ ବାହାରେ ଟାଣି ଆଣାଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଅଂହସ୍—ସଂକୋଚ ଓ ଅନ୍ତର୍ଦୋଷ—ରୁ ଆମକୁ ନିଷ୍ପିପର୍ତନ କର।

Mantra 7

देवैर्नो देव्यदितिर्नि पातु देवस्त्राता त्रायतामप्रयुच्छन् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

ଦେବମାନଙ୍କ ସହ ଦେବୀ ଅଦିତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ରକ୍ଷକ ଅପ୍ରୟୁଚ୍ଛନ—ଅକ୍ଳାନ୍ତ, ଅଖଣ୍ଡ—ଆମକୁ ତ୍ରାଣ କରୁନ୍ତୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମକୁ ବିସ୍ତାର କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌଃ (ଆକାଶ) ମଧ୍ୟ।