
वैवाहिकसंबन्ध-निश्चयः / Fixing the Mithila–Ayodhya Marital Alliance
बालकाण्ड
ଏହି ସର୍ଗରେ ମିଥିଲା ଓ ଅଯୋଧ୍ୟାର ରାଜବଂଶୀୟ ବୈବାହିକ ସମ୍ବନ୍ଧ ସଭାର ସଂଳାପ ଓ ବିଧିପୂର୍ବକ ପ୍ରସ୍ତୁତି ମାଧ୍ୟମରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ। ଜନକଙ୍କ ବଂଶବର୍ଣ୍ଣନ ପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସମର୍ଥନ ସହ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଓ ବିଦେହ ବଂଶର ଅତୁଲ ଗୌରବ ପ୍ରତିପାଦନ କରି ‘ସଦୃଶ’ (ଯୋଗ୍ୟ) ବିବାହ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି—ସୀତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ସହ, ଊର୍ମିଳାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ; ଏବଂ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କ ଦୁଇ କନ୍ୟାକୁ ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ଦେବା ପ୍ରସ୍ତାବ ମଧ୍ୟ ରଖନ୍ତି। ଜନକ ହାତ ଯୋଡ଼ି ସେହି ଉପଦେଶ ଗ୍ରହଣ କରି ନିଜ ବଂଶକୁ ଧନ୍ୟ ମନେ କରନ୍ତି ଏବଂ ଫାଲ୍ଗୁଣୀ ନକ୍ଷତ୍ରଯୁକ୍ତ, ଭଗ-ପ୍ରଜାପତି ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପ୍ରଶସ୍ତ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବିବାହ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଆସନ ଦେଇ ମିଥିଲା–ଅଯୋଧ୍ୟାର ରାଜାଧିକାର ସମତା ଘୋଷଣା କରି, କାର୍ଯ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ଯଥୋଚିତ ଅଧିକାର ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି। ଦଶରଥ କୃତଜ୍ଞତାରେ ସ୍ତୁତି କରି ପରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମ ଓ ଦୀକ୍ଷାସହିତ ଗୋଦାନ କରନ୍ତି। ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସଜାଇଥିବା ଅସଂଖ୍ୟ ଗାଈ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି। ଶେଷରେ ଦଶରଥ ପୁତ୍ରପରିବୃତ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପେ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜାପତି ସଦୃଶ ଦିଶନ୍ତି—ଦାନଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଏହି ରାଜନୈତିକ ମৈତ୍ରୀ ପବିତ୍ରତା ପାଏ।
Verse 1
तमुक्तवन्तं वैदेहं विश्वामित्रो महामुनि:।उवाच वचनं वीरं वसिष्ठसहितो नृपम्।।।।
ବିଦେହର ବୀର ନୃପ ଏପରି କହିସାରିଲେ ପରେ, ବସିଷ୍ଠ ସହିତ ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଯଥୋଚିତ ବଚନ କହିଲେ।
Verse 2
अचिन्त्यान्यप्रमेयानि कुलानि नरपुङ्गव।इक्ष्वाकूणां विदेहानां नैषां तुल्योऽस्ति कश्चन।।।।
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଓ ବିଦେହ ରାଜବଂଶର କୁଳଗୁଡ଼ିକ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଓ ଅପ୍ରମେୟ; ଏହି କୁଳମାନଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହିଁ।
Verse 3
सदृशो धर्मसम्बन्ध: सदृशो रूपसम्पदा।रामलक्ष्मणयो राजन् सीता चोर्मिलया सह।।।।
ହେ ରାଜନ! ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ସୀତା ଏବଂ ଊର୍ମିଳା ସହିତ ବିବାହ-ସମ୍ବନ୍ଧ ସର୍ବଥା ସଦୃଶ—ଧର୍ମରେ ଯଥାଯଥ, ରୂପ-ସମ୍ପଦାରେ ମଧ୍ୟ ଯଥାଯଥ।
Verse 4
वक्तव्यं च नरश्रेष्ठ श्रूयतां वचनं मम।भ्राता यवीयान् धर्मज्ञ एष राजा कुशध्वज:।।।।
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ବଚନ ଶୁଣ—ଏହା କହିବା ଉଚିତ: ଏହି ମୋର କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା, ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜା କୁଶଧ୍ୱଜ।
Verse 5
अस्य धर्मात्मनो राजन् रूपेणाप्रतिमं भुवि ।सुताद्वयं नरश्रेष्ठ पत्न्यर्थं वरयामहे।।।।
ହେ ରାଜନ୍, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଏହି ଧର୍ମାତ୍ମାଙ୍କ ରୂପ ପୃଥିବୀରେ ଅପ୍ରତିମ; ତେଣୁ ପତ୍ନ୍ୟର୍ଥେ ଆପଣଙ୍କ ଦୁଇ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବଧୁରୂପେ ଆମେ ବରଣ କରୁଛୁ।
Verse 6
भरतस्य कुमारस्य शत्रुघ्नस्य च धीमत:।वरयामस्सुते राजन् तयोरर्थे महात्मनो:।।।।
ହେ ରାଜନ୍! କୁମାର ଭରତ ଓ ଧୀମାନ୍ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ—ଏହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ରାଜକୁମାରଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଆମେ ବରଣ କରୁଛୁ।
Verse 7
पुत्रा दशरथस्येमे रूपयौवनशालिन:।लोकपालोपमास्सर्वे देवतुल्यपराक्रमा:।।।।
ଦଶରଥଙ୍କ ଏହି ପୁତ୍ରମାନେ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ; ସମସ୍ତେ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ରକ୍ଷକ-ପ୍ରତିମା ଏବଂ ଦେବତୁଲ୍ୟ ପରାକ୍ରମୀ।
Verse 8
उभयोरपि राजेन्द्र सम्बन्धेनानुबध्यताम्।इक्ष्वाको: कुलमव्यग्रं भवत:पुण्यकर्मण:।।।।
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଉଭୟ ବଂଶ ଦୃଢ଼ଭାବେ ବନ୍ଧିତ ହେଉ—ଆପଣଙ୍କ ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀ କୁଳ ଓ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶ—କୌଣସି ବିରୋଧ ବିନା।
Verse 9
विश्वामित्रवच श्शृत्वा वसिष्ठस्य मते तदा।जनक: प्रांजलिर्वाक्यमुवाच मुनिपुङ्गवौ।।।।
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି—ଯାହା ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ମତ ସହ ସମ୍ମତ ଥିଲା—ଜନକ ଅଞ୍ଜଳି ବାନ୍ଧି ମୁନିପୁଙ୍ଗବମାନଙ୍କୁ ବଚନ କହିଲେ।
Verse 10
कुलं धन्यमिदं मन्ये येषां नो मुनिपुङ्गवौ ।सदृशं कुलसम्बन्धं यदाज्ञापयथ: स्वयम्।।।।
ମୁଁ ଏହି କୁଳକୁ ଧନ୍ୟ ମନେ କରୁଛି; କାରଣ ଆପଣ ଦୁଇଜଣ ମୁନିପୁଙ୍ଗବ ସ୍ୱୟଂ ଆମ ଦୁଇ ରାଜକୁଳ ମଧ୍ୟରେ ଯଥୋଚିତ କୁଳସମ୍ବନ୍ଧ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି।
Verse 11
एवं भवतु भद्रं व: कुशध्वजसुते इमे।पत्न्यौ भजेतां सहितौ शत्रुघ्नभरतावुभौ।।।।
ଏମିତି ହେଉ; ଆପଣମାନଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କ ଏହି ଦୁଇ କନ୍ୟା ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ—ଉଭୟଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ସହିତେ ଗୃହଧର୍ମ ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।
Verse 12
एकाह्ना राजपुत्रीणां चतसृणां महामुने।पाणीन् गृह्णन्तु चत्वारो राजपुत्रा महाबला:।।।।
ହେ ମହାମୁନେ, ଏକେ ଦିନରେ ଚାରିଜଣ ମହାବଳୀ ରାଜପୁତ୍ର ଚାରିଜଣ ରାଜକନ୍ୟାଙ୍କ ପାଣିଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ।
Verse 13
उत्तरे दिवसे ब्रह्मन् फल्गुनीभ्यां मनीषिण:।वैवाहिकं प्रशंसन्ति भगो यत्र प्रजापति:।।।।
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ! ମନୀଷୀ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଉତ୍ତର ଦିନରେ, ଫଲ୍ଗୁନୀ ଦ୍ୱୟ ନକ୍ଷତ୍ରଯୋଗରେ—ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଜାପତିରୂପ ଭଗଦେବ ଅଧିଷ୍ଠାତା—ସେହି ବିବାହକ୍ରିୟାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
Verse 14
एवमुक्त्वा वचस्सौम्यं प्रत्युत्थाय कृताञ्जलि:।उभौ मुनिवरौ राजा जनको वाक्यमब्रवीत्।।।।
ଏପରି ସୌମ୍ୟ ବଚନ କହି, ରାଜା ଜନକ ଉଠିଦାଁଡି କୃତାଞ୍ଜଳି ହୋଇ, ସେଇ ଦୁଇ ମୁନିବରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି କଥା କହିଲେ।
Verse 15
परो धर्म: कृतो मह्यं शिष्योऽस्मिभवतो सदा।इमान्यासनमुख्यानि आसातां मुनिपुङ्गवौ।।।।
“ମୋ ପାଇଁ ପରମ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ମୁଁ ସଦା ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ। ହେ ମୁନିପୁଙ୍ଗବମାନେ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନଗୁଡ଼ିକରେ କୃପାକରି ଆସୀନ ହୁଅନ୍ତୁ।”
Verse 16
यथा दशरथस्येयं तथाऽयोध्या पुरी मम।प्रभुत्वे नास्ति सन्देहो यथार्हं कर्तुमर्हथ।।।।
“ଯେପରି ଏହି ନଗରୀ ଦଶରଥଙ୍କର, ସେପରି ଅୟୋଧ୍ୟା ମୋର; ଅଧିକାର ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଯାହା ଯଥୋଚିତ, ଆପଣମାନେ ଯଥାର୍ହ ଭାବେ କରନ୍ତୁ।”
Verse 17
तथा ब्रुवति वैदेहे जनके रघुनन्दन:।राजा दशरथो हृष्ट: प्रत्युवाच महीपतिम्।।।।
ବୈଦେହ ଜନକ ଏପରି କହୁଥିବାବେଳେ, ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ରାଜା ଦଶରଥ ହର୍ଷିତ ହୋଇ, ଧରାଧିପ ଜନକଙ୍କୁ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେ।
Verse 18
युवामसङ्ख्येयगुणौ भ्रातरौ मिथिलेश्वरौ।ऋषयो राजसङ्घाश्च भवद्भ्यामभिपूजिता:।।।।
ହେ ମିଥିଲେଶ୍ୱର ଭ୍ରାତୃଦ୍ୱୟ! ତୁମେ ଅସଂଖ୍ୟ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ; ତୁମଦ୍ୱାରା ଋଷିମାନେ ଓ ରାଜସଭା-ସଂଘମାନେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
Verse 19
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते गमिष्यामि स्वमालयम्।श्राद्धकर्माणि सर्वाणि विधास्यामीति चाब्रवीत्।।।।
“ତୁମେ ସ୍ୱସ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କର; ତୁମର ଭଦ୍ର ହେଉ। ମୁଁ ମୋ ନିବାସକୁ ଯାଇ ସମସ୍ତ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମ ବିଧିପୂର୍ବକ କରିବି,” ବୋଲି ସେ କହିଲା।
Verse 20
तमापृष्ट्वा नरपतिं राजा दशरथस्तदा।मुनीन्द्रौ तौ पुरस्कृत्य जगामाशु महायशा:।।।।
ତାପରେ ମହାୟଶସ୍ବୀ ରାଜା ଦଶରଥ ସେ ନରପତିଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ସେଇ ଦୁଇ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଗ୍ରେ ରଖି ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
Verse 21
स गत्वा निलयं राजा श्राद्धं कृत्वा विधानत:।प्रभाते काल्यमुत्थाय चक्रे गोदानमुत्तमम्।।।।
ତତ୍ପରେ ରାଜା ନିଜ ନିଲୟକୁ ଯାଇ ବିଧିମତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ; ଏବଂ ପ୍ରଭାତେ ଯଥାକାଳେ ଉଠି ଉତ୍ତମ ଗୋଦାନ କଲେ।
Verse 22
गवां शतसहस्राणि ब्राह्मणेभ्यो नराधिप:।एकैकशो ददौ राजा पुत्रानुद्दिश्य धर्मत:।।।।
ନରାଧିପ ରାଜା ଧର୍ମାନୁସାରେ, ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ନାମେ ଏକେକ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଲକ୍ଷେ ଗୋଦାନ କଲେ।
Verse 23
सुवर्णश्रुङ्गा स्सम्पन्ना स्सवत्सा: कांस्यदोहना:।गवां शतसहस्राणि चत्वारि पुरुषर्षभ:।।।।वित्तमन्यच्च सुबहुद्विजेभ्यो रघुनन्दन:।ददौ गोदानमुद्दिश्य पुत्राणां पुत्रवत्सल:।।।।
ପୁରୁଷର୍ଷଭ ରଘୁନନ୍ଦନ, ପୁତ୍ରବତ୍ସଳ ରାଜା, ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ନାମେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଗୋଦାନ କଲେ। ସେ ଗାଈମାନେ ବଛା ସହିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣଶୃଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ କାଂସ୍ୟ ଦୋହନପାତ୍ର ସହ ସମ୍ପନ୍ନ ଥିଲେ; ଏହା ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ୟ ଧନ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
Verse 24
सुवर्णश्रुङ्गा स्सम्पन्ना स्सवत्सा: कांस्यदोहना:।गवां शतसहस्राणि चत्वारि पुरुषर्षभ:।।1.72.23।।वित्तमन्यच्च सुबहुद्विजेभ्यो रघुनन्दन:।ददौ गोदानमुद्दिश्य पुत्राणां पुत्रवत्सल:।।1.72.24।।
ପୁରୁଷର୍ଷଭ ରଘୁନନ୍ଦନ, ପୁତ୍ରବତ୍ସଳ ରାଜା, ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ନାମେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଗୋଦାନ କଲେ। ସେ ଗାଈମାନେ ବଛା ସହିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣଶୃଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ କାଂସ୍ୟ ଦୋହନପାତ୍ର ସହ ସମ୍ପନ୍ନ ଥିଲେ; ଏହା ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ୟ ଧନ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
Verse 25
स सुतै: कृतगोदानैर्वृतस्तु नृपतिस्तदा।लोकपालैरिवाभाति वृत: स्सौम्य: प्रजापति:।।।।
ତେବେ ଗୋଦାନ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ନୃପତି, ସୌମ୍ୟ ଓ ତେଜସ୍ବୀ ହୋଇ, ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ ପ୍ରଜାପତି ପରି ଶୋଭିତ ହେଲେ।
The pivotal action is the dharmic authorization of inter-dynastic marriage: Janaka must publicly accept the sages’ recommendation that the alliances are ‘sadṛśa’ (properly matched) and then bind political intent to ritual correctness through auspicious timing and sanctioned gifts.
Legitimate power is shown as counsel-responsive and rite-grounded: kings act within an ethical framework where lineage prestige alone is insufficient unless confirmed by humility before sages, correct muhurta selection, and charitable redistribution (go-dāna) that anchors prosperity in dharma.
Geographically, Mithilā (Videha) and Ayodhyā are paired as equal royal spheres; culturally, the sarga highlights nakṣatra-based wedding timing (Pūrva/Uttara Phalgunī with Bhaga as Prajāpati), śrāddha observance, and the go-dāna ceremony with ritually described cattle and vessels.