
The Glory of Viṣṇu (Viṣṇu-Māhātmya): Bhakti as the Highest Dharma
ଶିବ–ପାର୍ବତୀ ସମ୍ବାଦରେ ମହାଦେବ କହନ୍ତି ଯେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶ୍ରବଣମାତ୍ରେ ମୋକ୍ଷଦାୟକ। ପରେ ସେ ଉଦାହରଣମୟ ସମ୍ବାଦଶୃଙ୍ଖଳା ଆଣନ୍ତି—ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ମତମଧ୍ୟରେ ‘ପରମ’ ଧର୍ମ କେଉଁଟି ଏବଂ ତାହାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ କିପରି। ଭୀଷ୍ମ ପ୍ରାଚୀନ ପୁଣ୍ଡରୀକ–ନାରଦ ପ୍ରସଙ୍ଗ କହନ୍ତି। ପୁଣ୍ଡରୀକ କଠୋର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରେ, ଶାଳଗ୍ରାମକୁ ଯାଇ ମନ୍ତ୍ରନିଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦର୍ଶନ ପାଏ। ନାରଦ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଦେଖାନ୍ତି—ଧର୍ମ, ବେଦ, ଯଜ୍ଞ ଓ ସମଗ୍ର ଜଗତ ନାରାୟଣଙ୍କ ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଶେଷରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ନାମସ୍ମରଣ ସହ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର “ଓଁ ନମୋ ନାରାୟଣାୟ” ସର୍ବଜନୀନ ଫଳଦାୟକ, ବିଶେଷତଃ କଳିଯୁଗରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବୋଲି ମହିମା କରନ୍ତି।
No shlokas available for this adhyaya yet.