Adhyaya 74
The Dharma of Charity: Sattvic Tapas and the Supremacy of the Householder
ଅଧ୍ୟାୟ ୭୪ (ପ.ପୁ. ୬.୭୪) ଧର୍ମକୁ ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ମୂଳ ବୋଲି ଗୌରବ କରେ। ତପସ୍ୟାକୁ ଗୁଣଭେଦରେ ବିଭାଜନ କରାଯାଇଛି—ସାତ୍ତ୍ୱିକ ତପ ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତି ଦେଉଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ରାଜସ/ତାମସ ତପ କାମନା, କ୍ରୂରତା ଓ ଲୋକିକ ଫଳାଶାରେ ବାନ୍ଧି ରଖେ। ତାପରେ ଗୃହସ୍ଥଧର୍ମର ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିପାଦନ ମିଳେ—ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମୀଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ହିଁ ‘ବନ’ ସମାନ। ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁହାଯାଇଛି, କାରଣ ଅନ୍ନଦାନ ଓ ଅତିଥି-ସତ୍କାର ଦ୍ୱାରା ସେ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ-ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ। ପୂଜା ଓ ନିତ୍ୟକର୍ମ ପରେ ଶୁଭକାଳରେ ଦାନ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ଦାନ କରିବାର ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ। ଶେଷରେ ପାପାଚରଣର ଦୁର୍ଗତି ସହ ଦାନର ପବିତ୍ରକାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ତୁଳନା କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଉପାର୍ଜନ ଓ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅର୍ପିତ ଦାନ ସମୃଦ୍ଧି, ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ଶେଷେ ବୈଷ୍ଣବ ଧାମପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ ବୋଲି ନିଷ୍କର୍ଷ କରେ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.