
The Greatness of Jayā Ekādaśī (Māgha, Bright Fortnight)
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ‘ଜୟା ଏକାଦଶୀ’ ବ୍ରତର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହନ୍ତି—ଏହା ପରମ ପବିତ୍ର ଏକାଦଶୀ; ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପରି ମହାପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନାଶ କରେ ଏବଂ ପିଶାଚ-ଅବସ୍ଥା ପରି ଅଧୋଗତିରୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଦିବ୍ୟ କଥାରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ମାଲ୍ୟବାନ ଓ ଅପ୍ସରା ପୁଷ୍ପଦନ୍ତୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅବମାନ କରି କ୍ରୀଡାରେ ମଗ୍ନ ରହିଥିବାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶାପ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ପିଶାଚ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ହିମବତରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଦୈବଯୋଗରେ ଜୟା ଏକାଦଶୀ ଦିନେ ଅଜାଣତେ ଉପବାସ, ଅହିଂସା ଓ ରାତ୍ରି ଜାଗରଣ ପାଳିତ ହୋଇଯାଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ପିଶାଚତ୍ୱ ନଶ୍ଟ ହୋଇ ସେମାନେ ପୁନଃ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ପାଆନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରି ସେମାନେ ବାସୁଦେବ ଓ ଜୟା-ବ୍ରତର କୃପାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଶୁଦ୍ଧି ମାନି ହରିଭକ୍ତିର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଶେଷରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏକାଦଶୀ ପାଳନ ଓ ଏହି କଥାର ଶ୍ରବଣ-ପାଠର ଫଳ ଭାବେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଦୀର୍ଘ ନିବାସ ମିଳେ ବୋଲି କହନ୍ତି।
No shlokas available for this adhyaya yet.