Adhyaya 27
The Glory of Explaining Dharma: Waterworks, Tree-Planting, Truth, Austerity, and Sacred Reading
ଅଧ୍ୟାୟ ୨୭ରେ ଧର୍ମୋପଦେଶ ଲୋକହିତ ଓ ଅନ୍ତଃଶୁଦ୍ଧିକୁ ଏକତ୍ର କରି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଆରମ୍ଭରେ ଜଳଦାନକୁ ସର୍ବଦାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କହି କୂଆँ, ପୋଖରୀ, ତାଳାବ ଇତ୍ୟାଦି ଜଳସାଧନ ନିର୍ମାଣର ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି। ଏମିତି ଜଳାଶୟ ପାପକ୍ଷୟ କରେ, ବଂଶକୁ ଉନ୍ନତ କରେ, ଏବଂ ବିଶେଷତଃ ଗୋ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତପସ୍ବୀ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରେ। ପୋଖରୀକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ କୁହାଯାଇଛି; ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ନିରନ୍ତର ଜଳଲଭ୍ୟତାକୁ ମହାବେଦିକ ଯଜ୍ଞସମ ପୁଣ୍ୟ ମନାଯାଇଛି। ତାପରେ ବୃକ୍ଷରୋପଣର ମାହାତ୍ମ୍ୟ—ବୃକ୍ଷ ବଂଶଧାରଣକାରୀ “ପୁତ୍ର” ସଦୃଶ, ଅତିଥି-ସତ୍କାର କରେ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ। ପରେ ସତ୍ୟର ମହିମା ବିସ୍ତାରେ: ଯଜ୍ଞ, ମନ୍ତ୍ର, ତପ ଓ ଜଗତ୍ଧାରଣର ମୂଳ ସତ୍ୟ ଅଟେ। ନାରଦ ତପ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତାର ଚାହିଲେ, ତପକୁ ସର୍ବତ୍ର ଫଳଦାୟକ ଏବଂ ଘୋର ପାପୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଛି। ଶେଷରେ ପୁରାଣାଧ୍ୟୟନ, ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଦାନ, ପୁଣ୍ୟଦାନର ବିଧି, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରରେ ଇତିହାସ–ପୁରାଣ ପାଠକୁ ପରମ ପୁଣ୍ୟକର କୁହାଯାଇଛି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.