
Account of Tāmasa Scriptures (Guṇa-classification of Śāstras, Purāṇas, and Smṛtis)
ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି—ଭକ୍ତିହୀନ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେ “ତାମସ” ଶାସ୍ତ୍ର ଶିଖାନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଗୁଡ଼ିକ, ତାହାର ନାମ ଓ ସ୍ୱରୂପ କ’ଣ? ତେବେ ଶିବ (କିମ୍ବା ବୃତ୍ତାନ୍ତବକ୍ତା) ପାଶୁପତ ଆଦି ଶୈବ ମତ, କଣାଦଙ୍କ ବୈଶେଷିକ, ଗୌତମଙ୍କ ନ୍ୟାୟ, କପିଳଙ୍କ ସାଂଖ୍ୟ, ଚାର୍ବାକ ଇତ୍ୟାଦି ପ୍ରଣାଳୀକୁ କ୍ରମେ ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବୈଷ୍ଣବମାର୍ଗରୁ ଭିନ୍ନ/ବିରୋଧୀ ବୋଲି ଦର୍ଶାନ୍ତି। ପରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବା ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବୁଦ୍ଧାବତାରରୂପେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ “ମିଥ୍ୟା” ବୌଦ୍ଧ ଉପଦେଶର ବିବାଦାତ୍ମକ ବର୍ଣ୍ଣନା ଆସେ; କଳିଯୁଗରେ ମାୟାବାଦକୁ ମଧ୍ୟ ଛଳମୟ ଶାସ୍ତ୍ର ବୋଲି ନିନ୍ଦା କରାଯାଏ। ତା’ପରେ ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣର ତ୍ରିଗୁଣ ଭିତ୍ତିକ ବିଭାଜନ କହି କିଛି ପୁରାଣକୁ ତାମସ ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଯାଏ; ସ୍ମୃତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗୁଣଭେଦରେ ବର୍ଗୀକୃତ କରାଯାଏ। ଶେଷରେ ତାମସ ସଙ୍ଗ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ହରିସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଶିକ୍ଷାକୁ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଫେରେ।
No shlokas available for this adhyaya yet.