Adhyaya 233
Account of the Ekādaśī Fast and the Merit of Dvādaśī Worship
ଉମା–ମହେଶ୍ୱର ସମ୍ବାଦରେ ଶିବ କହନ୍ତି—ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ସର୍ବ ବିପଦ-ବିଘ୍ନ ନାଶକ ଓ ପରମ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ। ଏକାଦଶୀର ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରଖି ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଜାଗରଣ ଓ ଭକ୍ତି ସହ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କ ପୂଜା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ; ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ତୁଳସୀ ଓ ଶ୍ରୀ (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ସହ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଆରାଧନା କଲେ ବନ୍ଧନ ଛିଣ୍ଡେ ଏବଂ ପରମ ପଦ ମିଳେ। ମାୟାମୋହରେ ଏହାକୁ ଅବହେଳା କରୁଥିବା ଲୋକ ପାପରେ ପତିତ ହୋଇ ନରକଫଳ ଭୋଗେ ବୋଲି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ। ତାପରେ ପ୍ରସଙ୍ଗ କ୍ଷୀରସାଗରକୁ ଯାଏ—ଶେଷଶୟ୍ୟାରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁ କୂର୍ମରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି। ଦେବମାନେ ସ୍ତୁତି କରି ଶେଷ ଓ ଦିଗ୍ଗଜମାନଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ବର ମାଗିଲେ, ଭଗବାନ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି। ଶେଷରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାପାଳନରେ ନିଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧଯୋଗୀ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କ ମହିମା, ଶ୍ରୀ-ପ୍ରସଙ୍ଗ, କୂର୍ମ-ମହିମା ଏବଂ ଏକାଦଶୀ–ଦ୍ୱାଦଶୀ କ୍ରମବିଧିର ସାର ଉପସଂହାରରେ କୁହାଯାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.