Adhyaya 222
The Greatness of the Sevenfold Tīrtha and the Origin of Bhīma-kuṇḍa (via Indraprastha)
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ୟ କାଶୀରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଗୋକର୍ଣ, ଶିବ-କାଞ୍ଚୀ ଓ ଶେଷରେ ଯମୁନାତଟର ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ/ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ। କାଶୀରେ କାଉ, ସର୍ପ ଓ ଶିଂଶପା ବୃକ୍ଷର ମୁକ୍ତି-ପ୍ରସଙ୍ଗ ଆସେ—ପୂର୍ବଜନ୍ମ ଦୋଷରେ ସେମାନେ ପତିତ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ (ରକ୍ଷାରେ ସହାୟତା) ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ପାଇଲେ; ଏହାରେ କାଶୀର ମୋକ୍ଷଦାୟିନୀ ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ। ପରେ କୁହାଯାଏ ଯେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ଦେହାନ୍ତ ହେଲେ ବିଶେଷ ପରଲୋକଗତି ମିଳେ—ଗୋକର୍ଣରେ ଶିବଭକ୍ତ ଶିବସଦୃଶ ପଦ ପାଏ, ଏବଂ ଶିବ-କାଞ୍ଚୀରେ ମଧ୍ୟ ଶିବଭକ୍ତିର ପରିଣତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ବୈକୁଣ୍ଠପ୍ରାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଏ। ଶିବଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପରଲୋକଗମନକାଳେ ଶିବଗଣ ଓ ହରିଦୂତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ହୋଇ, ଶିବ-ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ମିତପୂର୍ବକ ସମନ୍ୱୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ—ଏହି ଦୀର୍ଘ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦିଆଯାଇଛି। ଶେଷରେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥର ପବିତ୍ରତା ସ୍ନାନ ଓ ବାର୍ଷିକ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଆଦି ବିଧିଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ ଏବଂ ରାଜସୂୟ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଶିଶୁପାଳବଧ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭୀମକୁଣ୍ଡର ଉତ୍ପତ୍ତିକଥା କୁହାଯାଏ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ପରିକ୍ରମାକୁ ମହାପୁଣ୍ୟଦାୟକ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରାଯାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.