Adhyaya 220
Description of Indraprastha (within the Kāliṃdī-māhātmya)
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରୟାଗକୁ ‘ତୀର୍ଥରାଜ’ ବୋଲି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ଦିଆଯାଇଛି। ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରମାଣ କହନ୍ତି—ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଶ୍ୱାବସୁ ସୁମେରୁରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଭାକୁ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମାସନ ସମୀପରେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ/ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ବିଶେଷ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲା; ଅନ୍ୟ ମହାତୀର୍ଥମାନେ ସେବକ ପରି ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେବସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଅନୁସାରେ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକ୍ରମକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ତାପରେ ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକଥା ଆସେ। ମାହିଷ୍ମତୀର ଧନାଢ୍ୟା ଗଣିକା ମୋହିନୀ ଘୋର ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ନରକଭୟରେ ଧର୍ମପଥକୁ ଫେରି ଲୋକହିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦାନଧର୍ମ କଲା। ବନରେ ବିଶ୍ୱାସଘାତରେ ଆହତ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁଶୟ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଥିବା ସମୟରେ, ପ୍ରୟାଗଜଳ ବହନ କରୁଥିବା ଏକ ବୈଖାନସ ଋଷିଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ ହେଲା; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁହଁରେ ଛିଟାଯାଇଥିବା ସେଇ ଜଳସ୍ପର୍ଶ ହିଁ ଉଦ୍ଧାରର ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ କାରଣ ହେଲା। ଫଳରେ ସେ ଦ୍ରାବିଡ଼ ଦେଶରେ ରାଣୀ ରୂପେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଲାଭ କଲା, ଏବଂ ପରେ ହେମାଙ୍ଗୀଙ୍କ କଥା ସହ ଯୋଡ଼ି ତୀର୍ଥମହିମା ଦ୍ୱାରା କର୍ମପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ନୂତନ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ-ସାମାଜିକ ପରିଚୟ ଦର୍ଶାଯାଇଛି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.