Adhyaya 216
Description of the Badarikā Hermitage (Sad-Badarī Tīrtha Māhātmya)
ନାରଦ ରାଜାଙ୍କୁ ଯମୁନାତଟରେ ଅବସ୍ଥିତ ସଦ୍-ବଦରୀ (ବଦରିକାଶ୍ରମ) ତୀର୍ଥର ଅଦ୍ଭୁତ ମାହାତ୍ମ୍ୟ କହନ୍ତି। ମଗଧଦେଶର ଆଦର୍ଶ ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବଦାସ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଉତ୍ତମା, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ନିକଟ ଦେଖି ଏବଂ ପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ ଗୃହଭାର ବହିବାକୁ ସମର୍ଥ ବୋଲି ଜାଣି, ମୋକ୍ଷାର୍ଥେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଓ ତପଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାର ସଙ୍କଳ୍ପ କରି ଗୃହ ଛାଡ଼ନ୍ତି। ପଥରେ ଏକ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ଭେଟ ହୋଇ ସେ ବଦରୀର ପ୍ରଭାବକଥା କହନ୍ତି। ସିଦ୍ଧ କହନ୍ତି—କପିଳ ମୁନି ବଦରୀକୁ ଆସିଥିବାବେଳେ ସେଠାରେ ତୃଷାର୍ତ୍ତ ଏକ ମହିଷ (ଭଏଁସ) ପୂର୍ବଜନ୍ମସ୍ମୃତି ପାଇ ନିଜକୁ କଳିଙ୍ଗର ପାପୀ ରାଜା ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରେ; ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଶାପରେ ମହିଷଯୋନି ମିଳିଥିଲା। କପିଳ ମୁନି ଏହାକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବଦରୀ ତୀର୍ଥ ବୋଲି ଜଣାଇ ସ୍ନାନର ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି; ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଅବତରି, ସେ ରାଜା ମହିଷଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଦିବ୍ୟରୂପ ପାଇ କପିଳ/ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ। ସିଦ୍ଧ ଦେବଦାସଙ୍କୁ ବଦରୀକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଦେବଦାସଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା ବୋଲି ଫଳଶ୍ରୁତି ମିଳେ। ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷରେ ସଦ୍-ବଦରୀ ଅନୁପମ ପାବନ ତୀର୍ଥ, ସର୍ବକାମପ୍ରଦ ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମନାଶକ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.