Adhyaya 19
Account and Glory of Śrīśaila (Śrīśaila Māhātmya)
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନାରଦଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି—ପବିତ୍ର ଶ୍ରୀଶୈଳ ପର୍ବତ କେଉଁଠି, ତାହାର ତୀର୍ଥ କ’ଣ, ଅଧିଦେବତା କିଏ, ଏବଂ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ତାହାର ଖ୍ୟାତି କିପରି ପ୍ରସାରିତ? ନାରଦ ଶ୍ରୀଶୈଳକୁ ପାପନାଶକ, ପରମ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ମୋକ୍ଷପ୍ରଦ ପର୍ବତ ଭାବେ ମହିମା କରନ୍ତି। ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀଶୈଳର ତପୋମୟ ପବିତ୍ର ପରିବେଶ ଚିତ୍ରିତ—ପୁଷ୍ପଭରା ବନ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧୁର କଲରବ, ଆଶ୍ରମ, ନଦୀ ଓ ସରୋବର। ସେଠାରେ ନିୟମନିଷ୍ଠ ଋଷି-ସମୁଦାୟ ବିଭିନ୍ନ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି; କେହି ଶିବଧ୍ୟାନରେ, କେହି ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ରତ—ତଥାପି ଶ୍ରୀଶୈଳର ଅସାଧାରଣ ଉଦ୍ଧାରଶକ୍ତି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମଲ୍ଲିକାର୍ଜୁନ ସେଠାରେ ନିତ୍ୟ ବିରାଜମାନ; ଶିଖରର ମାତ୍ର ଦର୍ଶନେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ‘ପାତାଳ’ ନାମରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ସନ୍ନିଧି, ସ୍ନାନ-ଦର୍ଶନର ପୁଣ୍ୟ, ସିଦ୍ଧପୁର ନାମକ ଦିବ୍ୟ ନଗରୀର ବର୍ଣ୍ଣନା ସହ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରୀଶୈଳ ଦର୍ଶନକୁ ଯିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.