Adhyaya 155
The Greatness of Dugdheśvara (Dugdhatīrtha)
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଖଡ୍ଗଧାରାର ଦକ୍ଷିଣେ, ସାଭ୍ରମତୀ ନଦୀତଟରେ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା–ଗଙ୍ଗା ସଙ୍ଗମ ସମୀପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଦୁଗ୍ଧେଶ୍ୱର/ଦୁଗ୍ଧତୀର୍ଥକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରାଯାଇଛି। ମହାଦେବ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ କହନ୍ତି—ଏଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଜପ, ପୂଜା ଓ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ; ଏହି ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିବାମାତ୍ରେ ପାପ ନାଶ ହୋଇ ରୁଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ହାତରେ ପରାଜିତ ଦେବତାମାନେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଋଷି ଦଧୀଚିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଦଧୀଚି ଦେବହିତାର୍ଥେ ଦେହତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଅସ୍ଥିରୁ ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି ହେବା ପାଇଁ; ସୁରଭୀଙ୍କ ଲେହନରେ ମାଂସ ଅପସାରିତ ହୁଏ। ଦଧୀଚିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସୁବର୍ଚ୍ଚା ଦେବମାନଙ୍କୁ ଶାପ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ପୁତ୍ର ପିପ୍ପଲାଦ ରୁଦ୍ରାବତାର ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ। ଶେଷରେ ଋଷିଙ୍କ ତପୋବଳରେ ନଦୀତଟରେ ଦୁଧରୁ ସ୍ୱୟଂ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ହୋଇ ‘ଦୁଗ୍ଧେଶ୍ୱର’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୁଏ। ଏହି ତୀର୍ଥରେ କୃତ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ଅବିନାଶୀ—ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ନିଷ୍କର୍ଷ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.