Adhyaya 150
The Greatness of Jāmbavata (Jambū) Tīrtha and Jāmbavanteśvara
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଜାମ୍ବୂ/ଜାମ୍ବବତ ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ। କଳିଯୁଗରେ ଏହାକୁ ‘ସ୍ୱର୍ଗାରୋହଣର ସୋପାନ’ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପାପକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଦଶାଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ଜାମ୍ବବାନ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଜାମ୍ବବନ୍ତେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର। ରାମାୟଣ-ସ୍ମୃତି ଅନୁସାରେ ରାବଣବଧ ଓ ସୀତାପ୍ରାପ୍ତି ପରେ ଜୟଘୋଷ ଓ ନଗାଡ଼ାଧ୍ୱନି ଗୁଞ୍ଜିଉଠେ, ଏବଂ ବିଜୟୀ ଦଳ ସେହି ଘାଟରେ ସ୍ନାନ କରେ। ମହାଦେବ ଉମାଙ୍କୁ କହନ୍ତି—ଜାମ୍ବବନ୍ତେଶ୍ୱରେ ସ୍ନାନ କଲେ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ, ଏବଂ ରାମସ୍ମରଣେ ସଂସାରବନ୍ଧନ ଛିଣ୍ଡିଯାଏ। ଶେଷରେ ରାମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅଭେଦତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଘୋଷିତ। ‘ରାମ’ ନାମଜପ ସମସ୍ତ ଯୁଗରେ ସର୍ବାର୍ଥସାଧକ; ଦାନ, ବିଶେଷକରି ଭୂମିଦାନ, ଜାମ୍ବବନ୍ତେଶ ଦର୍ଶନରେ ସହସ୍ରଗୁଣ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.