Adhyaya 136
The Greatness of Nanditīrtha
ଉମା ନନ୍ଦିକୁଣ୍ଡରୁ ପ୍ରବାହିତ ନଦୀର ପବିତ୍ର ଗତି ଓ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତ ପରେ ସ୍ଥାପିତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାରେ ମହାଦେବ କପାଳମୋଚନ/କପାଳକୁଣ୍ଡକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ବୋଲି କହନ୍ତି। ସେଠାରେ ହିଁ ସେ ବ୍ରହ୍ମକପାଳର ଭାର ତ୍ୟାଗ କରିଥିବାରୁ ଏହା ସର୍ବପାପହର ଓ ପରମ ପାବନ ହୋଇଛି। ପରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ–ଭୀଷ୍ମ ସଂବାଦ ଶୈଳୀରେ ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ—ଦେବ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେଠାକୁ ନିତ୍ୟ ଆସନ୍ତି। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ, କପାଳେଶଙ୍କ ପୂଜା, ଏକରାତ୍ରି ଉପବାସ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନ କରାଇଲେ ମହାଯଜ୍ଞଫଳ ମିଳେ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଉଦାହରଣକଥାରେ ସୌଦାସ (ମିତ୍ରସହ) ଶାପରେ ରାକ୍ଷସଭାବ ପାଇ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାଦୋଷରେ ପୀଡିତ ଥିଲେ; ସାଭ୍ରମତୀ/ନନ୍ଦିତୀର୍ଥ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଏହି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେଠାରେ କରାଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରେ। ଫଳଶ୍ରୁତି କହେ—ଏହି ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିଲେ ପାପ ନାଶ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁ-ସାୟୁଜ୍ୟ ମିଳେ; ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ତୁତି ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୋକରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.