Adhyaya 135
The Greatness of Sābhramatī and the Manifestation of the Kāśyapī Gaṅgā
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀମହାଦେବ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ସାଭ୍ରମତୀ ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ କହନ୍ତି। କଶ୍ୟପ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ନିକଟେ ଘୋର ତପ କରିବାରୁ ଶିବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ନିଜ ଜଟାରୁ ଗଙ୍ଗାକୁ ପ୍ରକଟ କରି ‘କାଶ୍ୟପୀ ଗଙ୍ଗା’ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ କରିଥିଲେ। ଏହି ଗଙ୍ଗାର କେବଳ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ମହାପାପ ନାଶ ହୁଏ ବୋଲି ଘୋଷିତ। ପରେ ନାନା ନଦୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥସ୍ଥାନର ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ହୋଇ, ଯୁଗଭେଦରେ ନଦୀର ନାମ—କୃତବତୀ, ଗିରିକର୍ଣ୍ଣିକା, ଚନ୍ଦନା, ସାଭ୍ରମତୀ—ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ। ସ୍ନାନ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଦାନର ବିଶେଷ ଫଳ, ବିଶେଷକରି କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଏବଂ ପ୍ଲକ୍ଷାବତରଣ, କେଶରନ୍ଧ୍ର, ବ୍ରହ୍ମଚାରିକ ଆଦି ଘାଟ/ତୀର୍ଥରେ, ବିସ୍ତାରରେ କୁହାଯାଇଛି। ମୁହୂର୍ତ୍ତବିଚାରରେ କୁଟୁପ ଆଦି ଶୁଭ ସମୟ ଓ ବର୍ଜ୍ୟ କାଳ ଦର୍ଶାଇ ପିତୃତୃପ୍ତିକର କର୍ମର ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ। ଶେଷରେ ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶୀ ରାଜା ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଶରେ ଶିବଙ୍କ ନିତ୍ୟ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ବରପ୍ରଦ ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ; ଇହଲୋକ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶୈବଲାଭ ସହ, ପୂର୍ବୋକ୍ତ ପୁଣ୍ୟର ପରମ ଫଳ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକପ୍ରାପ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ସମନ୍ୱୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.