Adhyaya 13
The Advent of Maheśvara in Connection with Jālandhara’s Illusion
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଜାଲନ୍ଧର-ପ୍ରସଙ୍ଗର ଯୁଦ୍ଧ ଚରମ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଜାଲନ୍ଧର (କିମ୍ବା ତାହାର ଦୈତ୍ୟବୀର) ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି ଶିବଙ୍କ ତପସ୍ୟାଚିହ୍ନ, ଭସ୍ମ-ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର, ଜଟା ଓ ବୃଷଭବାହନକୁ ଉପହାସ କରି ଗର୍ଜନ କରେ; ଅନ୍ୟପଟେ ବୀରଭଦ୍ର ଓ ମଣିଭଦ୍ର ଦାନବସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରି ଅନେକ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ସଂହାର କରନ୍ତି। ରଣଭୂମିର ରକ୍ତପାତ ଓ ଅଙ୍ଗଛେଦର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦୈତ୍ୟଗର୍ବର ପତନକୁ ନାଟକୀୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରେ। ତାପରେ କଥା ମାୟାଦିଗକୁ ମୁହଁ ଫେରାଏ। ସମୁଦ୍ରପୁତ୍ର ଅର୍ଣବାତ୍ମଜ ଛଳ-ଯୋଜନା କରି ଗୌରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଛଦ୍ମବେଶରେ “ଶିବ”କୁ ଆଣେ। ପାର୍ବତୀ ଓ ସଖୀମାନେ ରକ୍ତାକ୍ତ ଓ ବିଲାପରତ ସେହି “ଶିବ”କୁ ଦେଖି, ସ୍କନ୍ଦ-ଗଣେଶ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଭ୍ରମବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି ଶୋକାକୁଳ ହୁଅନ୍ତି। ମାୟାମହେଶ୍ୱର ମୋହ ବଢ଼ାଇବା ପରି କଥା କହନ୍ତି; ତେବେ ପାର୍ବତୀ ଶୋକାବସ୍ଥାରେ ଅନୁଚିତ କାମାଚରଣକୁ ନିଷେଧ କରି, କିଛି ଅବସ୍ଥାରେ କାମସମାଗମ ଧର୍ମବିରୋଧୀ ବୋଲି ନୀତିସୂଚନା ଦିଅନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.