
The Episode of Quarrel (Viṣṇudāsa and the Cōḷa King; Devotion Beyond Rivalry)
କାର୍ତ୍ତିକ-ମାହାତ୍ମ୍ୟର ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବିଷ୍ଣୁଦାସ ନାମକ ନିୟମନିଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ଧ୍ୟାପୂଜା କେବେ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ହରିଙ୍କୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ ନକରି ଭୋଜନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ପକା ନୈବେଦ୍ୟ ସାତ ଦିନ ଧରି ପୁନଃପୁନଃ ଚୋରି ହୁଏ; ସପ୍ତମ ଦିନ ସେ ପହରା ଦେଇ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ଭୁଖା ଏକ ଚାଣ୍ଡାଳ ତାହା ନେବାକୁ ଆସିଛି। ଦଣ୍ଡ ଦେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ କରୁଣାରେ ସେ ଘିଅ ଦେବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ ସେ ‘ଚୋର’ ଢଳିପଡ଼େ ଏବଂ ସାକ୍ଷାତ୍ ନାରାୟଣ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି। ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଦାସଙ୍କୁ ସାୟୁଜ୍ୟ ଦେଇ ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ସବ ସହ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଏହିପଟେ ଦୀକ୍ଷିତ ଚୋଳରାଜ ସୁଶୀଳ ବୁଝନ୍ତି ଯେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା ଯଜ୍ଞ-ଦାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତେତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ ନାହିଁ, ଯେତେ ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି କରେ। ପରେ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣର ନାଟକୀୟ ଘଟଣାରୁ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରକଟ ହୋଇ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରନ୍ତି। ଅଧ୍ୟାୟର ସାର—ଭଗବଦ୍ଦର୍ଶନର ପରମ କାରଣ ଭକ୍ତି ହିଁ।
No shlokas available for this adhyaya yet.