Adhyaya 103
Vṛndā’s Entry into the Funeral Fire (Self-Immolation) and the Breaking of Fidelity by Māyā
କାର୍ତ୍ତିକ-ମାହାତ୍ମ୍ୟର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ କହନ୍ତି—ଜାଲନ୍ଧରଙ୍କ ଶକ୍ତି କ୍ଷୀଣ କରିବା ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ମାୟାଦ୍ୱାରା ବୃନ୍ଦାଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପତିବ୍ରତା-ନିଷ୍ଠାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉପାୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ବୃନ୍ଦା ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଅପଶକୁନ ଦେଖି ଭୟାକୁଳ ହୋଇ ପଳାଏ; ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଭୟରେ ଏକ ମୌନ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି। ସେ ମୁନି ଦୁଇ ଶୀଘ୍ର ଦୂତ (ଦୁଇ “ବାନର”) ପଠାଇ ଜାଲନ୍ଧରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ବାଦ ଆଣନ୍ତି। ଶୋକାକୁଳ ବୃନ୍ଦା ପତିଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ; ମୁନି ଏକ ବିଧି କହନ୍ତି। ତାପରେ “ଜାଲନ୍ଧର” ଫେରି ଆସି ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, କିନ୍ତୁ ବୃନ୍ଦା ବୁଝିଯାଏ ଯେ ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛଦ୍ମବେଶ। କ୍ରୋଧରେ ସେ ହରିଙ୍କ ଆଚରଣକୁ ନିନ୍ଦା କରି, ରାମାବତାରରେ ବନବାସ, ସୀତାହରଣ ଓ ବାନର-ସହାୟତା ହେବ ବୋଲି ଶାପ ଦିଏ। ଶେଷରେ ସେ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସତୀ ହୁଏ; ବିଷ୍ଣୁ ଭସ୍ମଲିପ୍ତ ଓ ଅଶାନ୍ତ ଶୋକରେ ରହନ୍ତି—ମାୟା, ଲୋକହିତର ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ବ୍ରତଧର୍ମର ପବିତ୍ରତାର ତଣାପୋଡ଼ ଏଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.