Adhyaya 50
Dialogue of Suratha and the Messengers (Embassy over the Aśvamedha Horse)
ରାମଙ୍କ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବାବେଳେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦ ମିଳେ ଯେ ଯଜ୍ଞର ଅଶ୍ୱ ଧରାପଡ଼ିଛି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସେନାମାନେ ଅପମାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି। କ୍ରୋଧ ଜାଗେ, କିନ୍ତୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁମତି ଦୂତ-ନୀତି ସ୍ମରଣ କରାନ୍ତି—ବଳରେ ଯାହା ଅସାଧ୍ୟ, ଦୂତର ବାଣୀ ତାହା ସାଧିପାରେ। ତେଣୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ବାଳିପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ/ହରୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦୂତ କରି ସମୀପସ୍ଥ କୁଣ୍ଡଳ ନଗରୀକୁ ପଠାନ୍ତି। ସେଠାରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜା ସୁରଥ ଶାସନ କରନ୍ତି ଏବଂ ରାମପାଦଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ରାଜସଭାରେ ଦୂତ ନିଜ ପରିଚୟ ଦେଇ ଅଶ୍ୱ ବିଷୟରେ ବିବାଦ ତୀବ୍ର କରେ; ଅଶ୍ୱ ଫେରାଇ ନଦିଲେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ-ବିନାଶ ହେବ ବୋଲି ସତର୍କବାଣୀ ଦିଆଯାଏ। ଅଙ୍ଗଦ ସୁରଥଙ୍କ ଅତିଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସକୁ ନିନ୍ଦା କରି ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଓ ବାନରମାନଙ୍କ ରାମନିଷ୍ଠା ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ଶରଣାଗତି ଓ ଅଶ୍ୱ-ପ୍ରତ୍ୟର୍ପଣ ଦାବି କରନ୍ତି। ଅଧ୍ୟାୟର ମର୍ମ—ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ଧର୍ମସମ୍ମତ ଶରଣାଗତି ହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମାଧାନ; ଦୂତବାର୍ତ୍ତା ମାଧ୍ୟମରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚେ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.