
The Mustering (Assembly) of Subāhu’s Army
ପୁରାଣର ବହୁସ୍ତରୀୟ କଥାବିନ୍ୟାସରେ ଶେଷ ଓ ବାତ୍ସ୍ୟାୟନଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ମାଧ୍ୟମରେ ଅଶ୍ୱମେଧ-ସଂପୃକ୍ତ ଯୁଦ୍ଧବୃତ୍ତାନ୍ତ ଆଗକୁ ବଢ଼େ। ଯଜ୍ଞାଶ୍ୱର ଚାରିପାଖରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଛି ବୋଲି ଶୁଣି ସୁବାହୁ ନିଜ ପୁତ୍ର ଦମନଙ୍କ ଆଚରଣ ଓ ପରାକ୍ରମ ନେଇ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହୁଏ। ଦମନ ପୁନଃପୁନଃ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନପକ୍ଷ ସହ ସଂପୃକ୍ତ ଏକ ପ୍ରବଳ ଅସ୍ତ୍ରାଘାତରେ ସେ ପତିତ ହୁଏ। ଏହା ଦେଖି ସୁବାହୁଙ୍କ ଶୋକ କ୍ରୋଧରେ ପରିଣତ ହୋଇ ସମଗ୍ର ସେନାକୁ ସମାବେଶ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ହୁଏ। ଗଜ-ଅଶ୍ୱ-ରଥ-ପଦାତି ଚତୁରଙ୍ଗିଣୀ ସେନା ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପାଇ ଆଗେଇଯାଏ; ସୁକେତୁ, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗ, ବିଚିତ୍ର ଆଦି ପ୍ରମୁଖ ବୀରମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ପରେ ଦମନ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହୋଇ ଦର୍ପଭରା ବାଣୀ କହେ। ସୁବାହୁ ଭେଦିବାକୁ କଷ୍ଟକର ‘କ୍ରୌଞ୍ଚ’ ବ୍ୟୂହ ରଚନାର ଆଜ୍ଞା ଦେଇ, ନାମୋଲ୍ଲେଖ ସହ ସ୍ଥାନନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ସାବଧାନରେ ତାହାକୁ ବିନ୍ୟସ୍ତ କରାଏ; ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ସେନା ସହ ଆସନ୍ତା ମହାସଂଘର୍ଷ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
No shlokas available for this adhyaya yet.