
Gautama’s Hermitage, the Śiva-liṅga Worship Manual, and the Śiva–Viṣṇu–Hanumān Devotional Drama
ରାଘବ ଆକାଶରେ ଦିବ୍ୟବିମାନରେ ଅବସ୍ଥିତ ତେଜୋମୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ତ୍ରୀପରିବାର ସହିତ ଦେଖି, ଏପରି ସିଦ୍ଧିର ପୁଣ୍ୟକାରଣ କ’ଣ ବୋଲି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି। ତେବେ ଶିବ ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମର ଅଦ୍ଭୁତ ବୈଭବ, ତପ–ଯଜ୍ଞ–ପୂଜାର ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶୈବ ମହିମାକୁ ବିସ୍ତାରେ କହନ୍ତି। ପରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶିବପୂଜାର ଘନ ବିଧାନରୂପେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ—ପୂଜାସ୍ଥଳ ନିର୍ମାଣ, ଦ୍ରବ୍ୟସଂଗ୍ରହ, ଅଭିଷେକ, ଆବରଣତତ୍ତ୍ୱ, ଅଷ୍ଟଦଳ ପତ୍ରିକା, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣ, ଧୂପ–ଦୀପ–ନୈବେଦ୍ୟ, ନୀରାଜନ, ତାମ୍ବୂଳ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ–ନୃତ୍ୟକୁ ଉପହାର ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରିବା ପ୍ରଣାଳୀ ଦିଆଯାଏ। ନାରଦ, ବାଣ, ଶୁକ୍ର, ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ବଳି ଆଦି ଦାନବମାନେ ସଭାକୁ ଆସି ପୂଜା କରନ୍ତି; ପରେ ମୃତ୍ୟୁ–ପୁନର୍ଜୀବନର ନାଟକୀୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଘଟି ବରଦାନ ମିଳେ। ଶିବ–ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରସ୍ପର ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଦିବ୍ୟଲୀଳା ଓ ହନୁମାନଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ଭକ୍ତି ଉଜାଗର ହୁଏ; ସହିତ ଭସ୍ମସ୍ନାନ, ମନ୍ତ୍ରନ୍ୟାସ, ବେଦୀଚିତ୍ର, ଆସନ–ଧ୍ୟାନ ଓ ଧାରାସ୍ନାନ ଦ୍ୱାରା ବାହ୍ୟ କ୍ରିୟା ସହ ଅନ୍ତର୍ଯୋଗଶୁଦ୍ଧିର ଉପଦେଶ ମିଳେ।
No shlokas available for this adhyaya yet.