Adhyaya 107
The Greatness of Sacred Ash: Vīrabhadra Revives Gods and Sages
ଶୁଚିସ୍ମିତା ପଚାରନ୍ତି—ପବିତ୍ର ଭସ୍ମ କିପରି କଶ୍ୟପ, ଜମଦଗ୍ନି ଓ ଦେବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲା। ଦଧୀଚି କହନ୍ତି—ଶୋକର ପର୍ବତରେ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଉଦ୍ଭବ ହୋଇ ଋଷି-ଦେବମାନଙ୍କୁ ଦହନ କରି ଭସ୍ମ କରିଦେଲା। ସେତେବେଳେ ବୀରଭଦ୍ର ଆସି ଅଗ୍ନିକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ; ଭାରତୀ/ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ତାହାକୁ ନିଗ୍ରହ କରି, ଭସ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପତିତ ଦେବ-ଋଷିମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କଲେ। ତାପରେ ମଧ୍ୟ ବିପଦ ଆସେ—ଏକ ବିଶାଳ ସର୍ପ ଓ ଏକ ପ୍ରବଳ ରାକ୍ଷସ ପୁନର୍ଜୀବିତମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରେ। ରାକ୍ଷସର ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଶିବ ବର ଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ଶେଷରେ ତାହାର ଦର୍ପ ନଶି ତାହା ପରାଜିତ ହୁଏ ଓ ରକ୍ଷା ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷରେ ବୀରଭଦ୍ର-ସ୍ମରଣ ଜପବିଧି ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ରାକ୍ଷସ/ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ/ପିଶାଚ ପୀଡା ନିବାରେ; ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ଭସ୍ମକୁ ଆୟୁବର୍ଦ୍ଧକ ଓ ପାପନାଶକ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.