Adhyaya 106
The Glory of Vibhūti (Sacred Ash)
ଶୁଚିସ୍ମିତା ପଚାରନ୍ତି—ଭସ୍ମ (ବିଭୂତି) ଭକ୍ଷଣ କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଆୟୁ କିପରି ବଢ଼େ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ଶୁଭ ଗତି କିପରି ମିଳେ? ଦଧୀଚି ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଓ ଯମଙ୍କ ଧର୍ମସଭାର କର୍ମବିଚାର ସହିତ ଜଡିତ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ କଥା କହନ୍ତି। ଏକ ପଣ୍ଡିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ କାମଦୋଷରେ ପତିତ ହୁଏ। ପରେ ଶିବପୂଜାରେ ଅନେକ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଏକ ବିଶେଷ ଅପରାଧ କରେ—ଶିବଦୀପର ଘିଅ ଭକ୍ଷଣ। ଯମ କହନ୍ତି ଯେ ଏହି ଅପରାଧର କର୍ମଶେଷ ଅସାଧାରଣ ଭାବେ ‘ଅକ୍ଷୟ’; ତେଣୁ ତାକୁ ନରକଦଣ୍ଡ ଏବଂ ପୁନଃପୁନଃ କୁକୁର ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ। ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଅବ୍ୟୟା ନାରଦଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଓ ପତିବ୍ରତା-ଧର୍ମର ସାକ୍ଷ୍ୟରୂପେ ଅଗ୍ନିପ୍ରବେଶ କରି ସ୍ୱର୍ଗ ପାଉଥାଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣର ଶେଷ ପାପ ତଥାପି ରହିଯାଏ। ଶେଷରେ କୁକୁରରୂପେ ସେ ଦଧୀଚି ଆଶ୍ରମ ସମୀପର ପବିତ୍ର ବିଭୂତିରେ ପଡ଼ି ମରେ; ଶିବାଜ୍ଞାନୁସାରେ ବିଭୂତିରେ/ବିଭୂତି ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବା ଭକ୍ତ ଯମାଧୀନ ନୁହେଁ। ବୀରଭଦ୍ର ତାକୁ ଶିବଙ୍କ ସନ୍ନିଧିକୁ ନେଇ ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.