Adhyaya 105
The Greatness of Sacred Ash (Bhasma) and Rules for Śrāddha: Śiva Instructs Rāma
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମୁନିମାନେ ସୂତଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କଥା କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି। ଶମ୍ଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ଏକ ନାଟକୀୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ କହନ୍ତି—କାମ‑କ୍ରୋଧରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ଉତ୍ତେଜନା, କୃତ୍ୟାର ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ, ଏବଂ ପରେ ରାମ‑ଶମ୍ଭୁ ଲୋକାଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇ ତେଜୋମୟ ନାରାୟଣପୁରକୁ ପହଞ୍ଚିବା। ସେଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ସତ୍କାର କରନ୍ତି; ରାମଙ୍କ ଏକପତ୍ନୀ‑ବ୍ରତ ପରୋକ୍ଷରେ ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ। ତାପରେ ଶିବ ଧର୍ମୋପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି—ସୂତକ/ଅଶୌଚ, ଅମାବାସ୍ୟା, ଅପରାହ୍ଣ, ତିଥିର ବୃଦ୍ଧି‑କ୍ଷୟ, କୁତୁପକାଳ ଇତ୍ୟାଦି ଜଟିଳତାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କେବେ ସ୍ଥଗିତ, କେବେ ପୁନଃ, ଏବଂ କେବେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବ—ଏହାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ। ପୂଜାର ସମୟ ଓ ଫଳବିଶେଷ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ପରେ ଭସ୍ମ‑ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବିସ୍ତାରରେ—ଭସ୍ମଶବ୍ଦର ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି, ଧାରଣସ୍ଥାନ, ପାପନାଶ ଓ ରକ୍ଷାଶକ୍ତି, ଧନଞ୍ଜୟ ବଂଶ, ଅରୁନ୍ଧତୀ‑ଦଧୀଚି ଏବଂ ହରି‑ଶଙ୍କର ସମାଗମର କଥା। ଶେଷରେ ଫଳଶ୍ରୁତି ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଶିବଲୋକପ୍ରାପ୍ତିର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରେ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.