Adhyaya 7
The Greatness of the Droplets of the Gaṅgā
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଗଙ୍ଗାର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ସ୍ତୁତିରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣିତ—ଗଙ୍ଗାନାମ ସ୍ମରଣ, ଦର୍ଶନ, ସ୍ନାନ, ତଟର ବାଲି କିମ୍ବା ଜଳର ଗୋଟିଏ ବିନ୍ଦୁର ସ୍ପର୍ଶ ମଧ୍ୟ ପାପନାଶକ ଓ ମୋକ୍ଷପ୍ରଦ; ଏହାକୁ ତପ ଓ ଯଜ୍ଞଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁହାଯାଇଛି। ତାପରେ ତ୍ରେତାଯୁଗର କଥା ଆସେ। ଧର୍ମସ୍ୱ ନାମକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ। ସେହି ସମୟରେ କାଳକଳ୍ପ ନାମକ ଘୋର ପାପୀ, ବୃଷଭ ପ୍ରତି କ୍ରୂରତା ଆଦି ପାପରେ ଭୟଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ; ଧର୍ମସ୍ୱ କରୁଣାରେ ତା’ଉପରେ ଗଙ୍ଗାଜଳ ଛିଟାଏ। ଯମଦୂତମାନେ ତାକୁ ଧରିବାକୁ ଆସିଲେ ବିଷ୍ଣୁଦୂତମାନେ ପ୍ରକଟ ହୋଇ କହନ୍ତି—ଗଙ୍ଗାର ବିନ୍ଦୁ ସମସ୍ତ ପାପ ହରେ, ତେଣୁ ସେ ହରିଧାମର ଯୋଗ୍ୟ। ସଂଘର୍ଷ ପରେ ଯମଦୂତମାନେ ପଳାଇଯାନ୍ତି; କାଳକଳ୍ପକୁ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ନିଆଯାଏ ଏବଂ ଶେଷରେ ସେ ପରମ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଧର୍ମସ୍ୱ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ଦେହତ୍ୟାଗ ସମୟରେ ଗଙ୍ଗାନାମ ସ୍ମରଣ କରି ପରମଗତି ପାଇବାର ବର ପାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.