
The Slaying of Bhīmanāda and the Teaching on Gaṅgā–Ocean Confluence, Land-Donation Ethics, and Karmic Consequences
ରାଜସଭାରେ ଥିବା ଜଣେ ରକ୍ଷକ-ବୀରଙ୍କୁ ରାଜା ଆଦେଶ ଦେଇ, ପ୍ରାଣୀଭକ୍ଷୀ ଖଡ୍ଗଧାରୀ ଭୀମନାଦର ଆତଙ୍କ ନିବାରଣ ପାଇଁ ପଠାନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା–ସମୁଦ୍ର ସଙ୍ଗମ ନିକଟରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଭୀମନାଦକୁ ବଧ କରେ। ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାର୍ଷଦମାନଙ୍କ ସହ ଏକ ତେଜୋମୟ ପୁରୁଷ ପ୍ରକଟ ହୋଇ କଥାକୁ କର୍ମଫଳ-ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମନୀତିର ଉପଦେଶ ଦିଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଧର୍ମବୁଦ୍ଧି ନାମକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ନିଜ କଥା କହନ୍ତି—ପାଖଣ୍ଡୀମାନଙ୍କ ମୋହରେ ପଡ଼ି ଦ୍ୱିଜଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କଲେ; ବିଶେଷକରି ଜୀବିକାର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ଭୂମିଦାନର ନୀତି ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି, ଛୋଟ ଲାଗୁଥିବା ଦୋଷରୁ ବଡ଼ ବିପତ୍ତି, ରାଜ୍ୟନାଶ ଓ ଯମଶାସନରେ ନରକଫଳ ଭୋଗିଲେ। ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଲେଖା ଓ ଭାସ୍କରୀ-ଦେବଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୁଏ। ପରେ ଗଙ୍ଗାସାଗର ତୀର୍ଥବିଧି—ପ୍ରାତଃସ୍ନାନ, ନାରାୟଣପୂଜା, ଗୀତ-ନୃତ୍ୟସହ ଭକ୍ତି, ତୁଳସୀସେବା—ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ। ସେଠାରେ ଲୋକ ହରାଇଯିବା, ଶୋକ-ବିଲାପ ଓ ଆତ୍ମହତ୍ୟା-ଇଚ୍ଛା ଦେଖାଇ, ମୋହ ଓ ‘ମୋର’ ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗର ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ; ଶେଷରେ ଗୃହଦୃଶ୍ୟରେ ଗାନ୍ଧିନୀ ମାଧବକୁ ତିରସ୍କାର କରନ୍ତି।
No shlokas available for this adhyaya yet.