Adhyaya 25

ଜୈମିନି ତୁଳସୀର ପାପନାଶକ ଶକ୍ତି ଓ ଅତିଥି-ସତ୍କାରର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ବିସ୍ତାରରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ସୂତଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ବ୍ୟାସ କହନ୍ତି—ତୁଳସୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ-ସ୍ୱରୂପା, ପରମ ମଙ୍ଗଳମୟୀ; ମୃତ୍ୟୁକାଳେ ତୁଳସୀ-ସମ୍ପର୍କ (ତୁଳସୀପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଛାଣା/ମିଶ୍ରିତ ଜଳ, ତୁଳସୀ-ତିଳକ, ମୁଖ-ଶିର-କାନରେ ପତ୍ର ରଖିବା) ମହାପାପୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରିଧାମକୁ ନେଇଯାଏ। ତାପରେ ଅତିଥିଧର୍ମ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ। ପବିତ୍ର ଓ ଆନପତ୍ୟ ଲୋମଶ ଋଷିଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତିଥ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି; ଲୋମଶ କହନ୍ତି—ଅତିଥି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସ ଅଛି। ‘ଅତିଥି’ର ଲକ୍ଷଣ ଓ ଆଚାରବିଧି କୁହାଯାଇ—ଅପେକ୍ଷା ନଥିବା ଯେକୌଣସି ଆଗନ୍ତୁକଙ୍କୁ, ବର୍ଣ୍ଣଭେଦ ଛାଡ଼ି ଏବଂ ଅବହେଳିତ ଶ୍ରେଣୀକୁ ମଧ୍ୟ, ଯଥାଶକ୍ତି ସମ୍ମାନ କଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ; ଅବମାନନାରେ ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଦୁର୍ଭିକ୍ଷକାଳରେ ଏକ ଦରିଦ୍ର ଦମ୍ପତି ଅତିଥିଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ ବିଷ୍ଣୁଲୋକ ପାଉଥିବା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମିଳେ। ଶେଷରେ ତୁଳସୀପତ୍ରସ୍ପର୍ଶ ଓ ହରିନାମରେ ମରା ମୂଷା ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ତୁଳସୀର ତାରକ ଶକ୍ତି ପୁନଃ ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ।