Adhyaya 24
The Glory of Tulasī (Holy Basil) and Dhātrī/Āmalakī (Indian Gooseberry)
ଏକାଦଶୀର ପୁଣ୍ୟ ଶୁଣି ଜୈମିନି, ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ତୁଳସୀର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ପଚାରନ୍ତି। ବ୍ୟାସ କହନ୍ତି—ତୁଳସୀ ଦିବ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ; ସେଠାରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ସହ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଓ ତୀର୍ଥମାନେ ବସନ୍ତି। ତେଣୁ ତୁଳସୀ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ କୃତ ଧର୍ମକର୍ମ ମହାଫଳଦାୟକ ହୁଏ। ଅଧ୍ୟାୟରେ ତୁଳସୀ-ସେବାର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କୁହାଯାଇଛି—ଜଳ ଦେବା, ଛାୟା କରିବା, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଦୀପ ଅର୍ପଣ, ମୂଳସ୍ଥାନ ସଫା/ମାର୍ଜନ, ରୋପଣ ଓ ସୁରକ୍ଷା। ଏହାର ଫଳ ଭାବେ ପାପନାଶ, ସମୃଦ୍ଧି, ପୁଣ୍ୟବୃଦ୍ଧି ଏବଂ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ କୁହାଯାଏ; ପତ୍ର ତୋଳିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମ ଦେଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ “ବେଦନା” ନ ହେବା ପାଇଁ ଅହିଂସା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି। ପରେ ଧାତ୍ରୀ/ଆମଳକୀର ମହିମାକୁ ତୁଳସୀ ସମାନ କହି, ଉଭୟକୁ କର୍ମକାଣ୍ଡ-ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଘୋଷଣା କରାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଏମାନେ ଅଛନ୍ତି ସେଠି ଦାନ-ପୂଜା-ଜପ ଆଦି ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦିଏ; ଯେଉଁଠି ନାହିଁ ସେ ସ୍ଥାନ ଅଶୁଦ୍ଧ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବେ ବଞ୍ଜର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.