Adhyaya 21
The Greatness of Giving Food and Water (and Honoring Brāhmaṇas)
ବ୍ୟାସ ଜୈମିନିଙ୍କୁ କହନ୍ତି—ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ହରିଶର୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି, ଦାନର ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ର କିଏ। ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ‘ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେବତା’ ଭାବେ ଉନ୍ନତ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ଦାନ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ-ସତ୍କାରର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଓ ସାମାଜିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ସହ, କେଉଁ ସମୟରେ ପ୍ରଣାମ ଅନୁଚିତ ହୁଏ—ସେହି ମର୍ଯ୍ୟାଦା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ତାପରେ ଅନ୍ନ ଓ ଜଳଦାନର ଅତୁଳ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରତିପାଦିତ ହୁଏ। ଅନ୍ତର୍କଥାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦୋଦକ ସ୍ପର୍ଶରେ ମହାପାପ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ପତିତ ପୂର୍ବରାଜା ଶଙ୍ଖ ନରକଭୋଗ ପରେ ସେହି ପୁଣ୍ୟପ୍ରଭାବରେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଉପଦେଶରେ ପରଲୋକର ଭୁଖ କଞ୍ଜୁସି ଓ ପିତୃ-ତର୍ପଣ/ଅର୍ପଣ ଅବହେଳାରୁ ଜନ୍ମେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତେଣୁ ପୁତ୍ରମାନେ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ଅନ୍ନ-ଜଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ—ସ୍ୱପ୍ନୋପଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦୃଢ଼ କରାଯାଏ। ଉପସଂହାରରେ—ଅନ୍ନ-ଜଳଦାନ ସମାନ ଦାନ ନାହିଁ; କାଳ-ନିୟମ କିମ୍ବା କଠୋର ପାତ୍ର-ପରୀକ୍ଷା ବିନା ମଧ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ମିଳେ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.