
The Glory of Charity (Supremacy of All Gifts in Kali Yuga)
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ କଳିଯୁଗରେ ଦାନକୁ ପରମ ଧର୍ମ ବୋଲି ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଇଛି ଏବଂ ତପସ୍ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ତପ କେବେ କେବେ ଦୋଷ କିମ୍ବା ହିଂସାର କାରଣ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଦାନ ସ୍ୱଭାବତଃ ଅହିଂସକ ଓ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ; ବିଶେଷତଃ ଅନ୍ନଦାନ ଓ ଜଳଦାନକୁ ପ୍ରାଣଦାୟୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ ଭାବେ ଗୌରବ କରାଯାଇଛି। ହସ୍ତିନାପୁରରେ ରତିବିଦଗ୍ଧା ନାମକ ବେଶ୍ୟା, କ୍ଷେମଂକରୀ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ବିଧବା ଏବଂ ଧନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହରିଶର୍ମା—ତିନିଜଣ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଯମଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମପୁରକୁ ନିଆଯାନ୍ତି। ସେଠାରେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କର୍ମଲେଖା ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତି; ଭୟଙ୍କର ପାପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବେଶ୍ୟାର ଅନ୍ନଦାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣୀର ଶିଶୁକାଳର ଜଳଦାନ ବିଶାଳ ପାପଭାର ନାଶ କରେ, ତେଣୁ ଯମ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ପଠାନ୍ତି। ହରିଶର୍ମା ଦିବ୍ୟ ସମ୍ମାନ ପାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ କଞ୍ଜୁସି ହେତୁ ଅନ୍ନରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୁଅନ୍ତି; ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା ଶିଖାନ୍ତି—ଯେ ଧନ ନ ଭୋଗାଯାଏ, ନ ଦାନ ହୁଏ, ସେ ନିଷ୍ଫଳ ହୋଇ ନଶିଯାଏ। ପରେ ଭୂମିଦାନ, ଗୋଦାନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣଦାନ, ଗ୍ରନ୍ଥଦାନ, ବିଦ୍ୟାଦାନ ଆଦି ଦାନମାନଙ୍କ ଫଳ କୁହାଯାଇ, ଶେଷରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦାନ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।
No shlokas available for this adhyaya yet.