Adhyaya 2
Mahāviṣṇu as Trimūrti: Creation Schema, Madhu–Kaiṭabha Episode, and the Marks of a Vaiṣṇava
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମହାବିଷ୍ଣୁ ହିଁ ସୃଷ୍ଟି–ସ୍ଥିତି–ପ୍ରଳୟ ପାଇଁ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି-ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି ବୋଲି କହି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭେଦଭାବ କରି ବିରୋଧ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ବୋଲି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ। ପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକାର୍ଯ୍ୟ—ପଞ୍ଚଭୂତ, ଲୋକ, ପାତାଳ, ପର୍ବତ, ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ରର ବିନ୍ୟାସ—ସଂକ୍ଷେପରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ; ବିଶେଷତଃ ଭାରତବର୍ଷକୁ କର୍ମଭୂମି କହି ଏଠାରେ ଧର୍ମାଚରଣର ଫଳ ସହଜରେ ମିଳେ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ତାପରେ ଭକ୍ତିର ପରମ ମହିମା ଓ ବୈଷ୍ଣବ-ସଙ୍ଗର ତାରକ ଶକ୍ତି ପ୍ରତିପାଦିତ ହୁଏ। ମଧୁ–କୈଟଭ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଯୋଗନିଦ୍ରାସ୍ଥ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସ୍ତୁତି, ଦୈତ୍ୟଦ୍ୱୟର ମୋହ, ତାଙ୍କ ବଧ, ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ନିମିତ୍ତ ଵରଦାନ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଶେଷଭାଗରେ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ସଂକ୍ଷେପରେ—ସଦ୍ଗୁଣ, ତୁଳସୀଧାରଣ, ତିଳକ, ଶାଳଗ୍ରାମ-ସେବା, ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ, ମନ୍ଦିରସେବା, ଦାନ ଓ ଲୋକହିତ; ଏବଂ ପାଠ-ଶ୍ରବଣର ଫଳଶ୍ରୁତି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.