Adhyaya 17

ଜୈମିନିଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ ବ୍ୟାସ କହନ୍ତି ଯେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ-କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯେଉଁଠି କେଶବ ବିରାଜନ୍ତି, ହରି-ଭକ୍ତି ସର୍ବୋତ୍ତମ ପବିତ୍ରକାରିଣୀ। କଥାରେ ଭଦ୍ରତନୁ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଷୟାସକ୍ତିରେ ପଡ଼ି ବେଦୀୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅବହେଳା କରେ, ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହୁଏ। ସେତେବେଳେ ଲଜ୍ଜା ଓ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ଜାଗି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମୁନିଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ ଦୋଷ ସ୍ୱୀକାର କରି ଶୁଭ ଦେହାଦି ବର ମାଗେ। ଦାଂତ ନାମକ ଗୁରୁମୁନି ତାକୁ କ୍ରିୟା-ଯୋଗର ଆଚରଣ ଶିଖାନ୍ତି—ଦୋଷତ୍ୟାଗ, ସଦାଚାର, ମନ୍ଦିର-ସେବା, ପଞ୍ଚମହାଯଜ୍ଞ, ମନ୍ତ୍ରଜପ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ୧୦୮ ନାମର ବିନିଯୋଗ-ଧ୍ୟାନସହ ପାଠ। ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଭକ୍ତିରେ ଉପାସନା ପରେ ଶ୍ରୀହରି ଦର୍ଶନ ଦେଇ ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତଭାବ ଗ୍ରହଣ କରି ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଚଳ ଭକ୍ତିର ବର ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ସଖ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ପରେ ଦାଂତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ ମିଳେ; ଅଧ୍ୟାୟ ମନୁଷ୍ୟଜନ୍ମ ଓ ଭାରତବର୍ଷର ଦୁର୍ଲଭତା, ଏବଂ ଏଠାରେ ଉପାସନାରେ ମୋକ୍ଷସିଦ୍ଧିର ମହିମା ଗାଇ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।