Adhyaya 14

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ଅକ୍ଷୟ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ବୈଷ୍ଣବ-ପୂଜା କରିବାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ। ପୂଜା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଓ ସଙ୍ଗତିର ଶୁଚିତା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ—ଅଶୁଚି ଭୂମି, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିବା ସ୍ଥାନ, ପତିତଙ୍କ ଘର, ପାଖଣ୍ଡୀ କିମ୍ବା ମହାପାପୀଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ, ଏବଂ କାନ୍ଦଣା, କଳହ, ପରିହାସ, ଲୋଭ, ଦାନାସକ୍ତି ଭରା ପରିବେଶରେ ପୂଜା ନିଷିଦ୍ଧ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ତାପରେ ମନର ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦର୍ଶାଯାଇଛି—କପଟ ଓ ଚିତ୍ତବିକ୍ଷେପ ଥିଲେ ପୂଜାଫଳ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ସମସ୍ତ କର୍ମ ମନ ଉପରେ ନିର୍ଭର, ମନଶୁଦ୍ଧି ବିନା ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟ ନିଷ୍ଫଳ। ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି, ଅନାବଶ୍ୟକ କଥା ତ୍ୟାଗ, ଏବଂ ପୁଷ୍ପ ଓ ତାଜା ସରଳ ଉପହାର ଭଳି ଅଳ୍ପ ଅର୍ପଣକୁ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—ଏହି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଅନ୍ତିମ ଭାଗରେ ମାସାନୁସାର ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଦାନ—ଆଖୁରସ, ଆଖୁଜାତ ପଦାର୍ଥ, ଦୁଧ/ଦହି ସହ ଅନ୍ନ, ନୂଆ ବସ୍ତ୍ରଦାନ—ଏବଂ ମନ୍ଦିରସେବାରେ ଶଙ୍ଖ, ଘଣ୍ଟା, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଇତ୍ୟାଦିର ପୁଣ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଏହାର ଫଳରେ ମହାପୁଣ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁଧାମ ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ ବୋଲି ପ୍ରତିପାଦିତ।