Adhyaya 1
Invocation, the Naimiṣāraṇya Frame, Kali-yuga’s Problem, and the Glory of Hari-kathā
ଅଧ୍ୟାୟର ଆରମ୍ଭ ମଙ୍ଗଳାଚରଣରେ ହୁଏ; ସେଠାରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ (ବରାହସହିତ) ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀସହିତ ବେଦବ୍ୟାସଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ। ପରେ ନୈମିଷାରଣ୍ୟର ଋଷିସଭାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ଆସେ; ଋଷିମାନେ ବ୍ୟାସଶିଷ୍ୟ ସୂତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଧର୍ମକଥା ଶୁଣିବାକୁ ବସନ୍ତି। ଶୌନକ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି—କଳିଯୁଗରେ ନୀତିଭ୍ରଂଶ, ଅଳ୍ପାୟୁ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟାର୍ଜନଶକ୍ତି କ୍ଷୟ ଥିବାବେଳେ ଭକ୍ତି ଓ ସତ୍ୟ କଲ୍ୟାଣ କିପରି ଉଦ୍ଭବ ହେବ? ଉପଦେଶର ନୈତିକ ଭାର ଉଲ୍ଲେଖିତ—ସତ୍ପଥ ଦେଖାଇଲେ ପୁଣ୍ୟର ଭାଗୀ, କୁପଥକୁ ନେଲେ ପାପର ଭାଗୀ। କରୁଣାମୟ ଗୁରୁମାନେ କେଶବସଦୃଶ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସିତ; ବୈଷ୍ଣବ ହରିକଥାକୁ ଅଟକାଇବା କିମ୍ବା ଉପହାସ କରିବା ଲୋକଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରାଯାଏ। ଶେଷରେ ସୂତ ପ୍ରମାଣ-ପରମ୍ପରା ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି—ବ୍ୟାସ ଯାହା ଜୈମିନିଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ସେହି କଥା ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବେ; କଳିଯୁଗରେ ମୋକ୍ଷ କାହିଁକି ସୁଲଭ ହୁଏ ତାହାର ଅନ୍ତର୍ଗତ ସଂବାଦ ପାଇଁ ଏହା ଭୂମିକା। ହରିକଥାକୁ ପାପନାଶିନୀ ଏବଂ କ୍ରିୟାଯୋଗର ସାର ବୋଲି ମହିମା କରାଯାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.