Mohinī-ākhyāna: The Trial of Ekādaśī and the King’s Satya-saṅkalpa
न पातव्यं हि मद्य तु न हन्तव्यो द्विजः क्वचित् । क्रीडेन्नाक्षैस्तु धर्मज्ञो नाश्नीयाद्धरिवासरे ॥ १३ ॥
na pātavyaṃ hi madya tu na hantavyo dvijaḥ kvacit | krīḍennākṣaistu dharmajño nāśnīyāddharivāsare || 13 ||
ମଦ୍ୟ ପାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କେବେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱିଜ (ବ୍ରାହ୍ମଣ)ଙ୍କୁ ହତ୍ୟା/ହାନି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଧର୍ମଜ୍ଞ ଲୋକ ପାଶା ଖେଳିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଭୋଜନ ନ କରିବା ଉଚିତ୍।
Sanatkumara (teaching Narada in the Uttara-Bhaga dialogue context)
Vrata: Hari-vāsara (Hari’s sacred day; commonly Ekādaśī context)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It frames devotion as disciplined living: purity (no intoxicants), non-violence and reverence toward dvijas, restraint from gambling, and sanctifying Hari’s day through fasting—making the mind fit for bhakti.
Bhakti is supported by vrata and sadācāra: avoiding habits that agitate desire and delusion (liquor, dice) and honoring Hari-vāsara with abstinence from food, which steadies remembrance of Vishnu.
It emphasizes ritual-dharma and calendrical observance (hari-vāsara/Ekādaśī timing), aligning conduct with vrata prescriptions rather than a technical Vedāṅga like Vyākaraṇa—yet it implicitly relies on proper tithi-based religious calendar knowledge.