Adhyaya 92: Devi’s Assurance of Protection and the Fruits of Reciting the Devi Mahatmyam

Verse 1

देव्युवाच एभिः स्तवैश्च मां नित्यं स्तोष्यते यः समाहितः । तस्याहं सकलां बाधां नाशयिष्याम्यसंशयम् ॥

ଦେବୀ କହିଲେ—ଯେ କେହି ସମାହିତଚିତ୍ତରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ସଦା ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେଇ ଭକ୍ତର ସମସ୍ତ ଆପଦାକୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶ କରିଦେବି।

Verse 2

मधुकैटभनाशं च महिषासुरघातनम् । कीर्तयिष्यन्ति ये तद्वद्वधं शुम्भनिशुम्भयोः ॥

ଯେମାନେ ମଧୁ-କୈଟଭ ବିନାଶ, ମହିଷାସୁର ବଧ ଏବଂ ଶୁମ୍ଭ-ନିଶୁମ୍ଭ ସଂହାରକୁ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଓ ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି।

Verse 3

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां नवम्यां चैकचेतसः । स्तोष्यन्ति चैव ये भक्त्या मम माहात्म्यमुत्तमम् ॥

ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ନବମୀ ତିଥିରେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଭକ୍ତିସହିତ ମୋର ପରମ ମାହାତ୍ମ୍ୟକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାମାନେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଆନ୍ତି।

Verse 4

न तेषां दुष्कृतं किञ्चिद् दुष्कृतोत्था न चापदः । भविष्यति न दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् ॥

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଫଳଦାୟକ ଦୁଷ୍କର୍ମ ନ ଥାଏ; ଦୁଷ୍କର୍ମଜନିତ ବିପତ୍ତି ମଧ୍ୟ ନ ଥାଏ; ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାହିଁ, ପ୍ରିୟବସ୍ତୁରୁ ବିୟୋଗ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।

Verse 5

शत्रुतो न भयं तस्य दस्युतो वा न राजतः । न शस्त्रानलतोयौघात् कदाचित् सम्भविष्यति ॥

ସେଇ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ, ଚୋର କିମ୍ବା ରାଜାଠାରୁ କୌଣସି ଭୟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଅସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଜଳପ୍ରବାହରୁ ମଧ୍ୟ କେବେ ବିପଦ ଆସେ ନାହିଁ।

Verse 6

तस्मान्ममैन्माहात्म्यं पठितव्यं सहाहितैः । श्रोतव्यं च सदा भक्त्या परं स्वस्त्ययनं महत् ॥

ଏହେତୁ ମୋର ଏହି ମାହାତ୍ମ୍ୟ ସାବଧାନ ଲୋକମାନେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଏହାକୁ ସଦା ଭକ୍ତିରେ ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ—ଏହା ପରମ ଓ ମହାନ ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟୟନ, ଶୁଭକଲ୍ୟାଣଦାୟକ କର୍ମ।

Verse 7

उपसर्गानशेषांस्तु महामारीसमुद्भवान् । तथा त्रिविधमुत्पातं माहात्म्यं शमयेन्रमम् ॥

କିନ୍ତୁ ମୋର ଏହି ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମହାମାରୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ ଉପଦ୍ରବକୁ ଶାନ୍ତ କରିବ; ଏବଂ ସେହିପରି ତ୍ରିବିଧ ଉତ୍ପାତକୁ ମଧ୍ୟ।

Verse 8

यत्रैतत् पठ्यते सम्यङ्नित्यमायतने मम । सदा न तद्विमोक्ष्यामि सान्निध्यं तत्र मे स्थितम् ॥

ଯେଉଁଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ମୋର ଦେବାଳୟରେ ଏହାକୁ ନିୟମପୂର୍ବକ ନିତ୍ୟ ପାଠ କରାଯାଏ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ମୁଁ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରେନି; ସେଠାରେ ମୋର ସନ୍ନିଧି ସଦା ବିରାଜିତ।

Verse 9

बलिप्रदाने पूजायामग्निकार्ये महोत्सवे । सर्वं ममैत्तच्चरितमुच्चार्यं श्राव्यमेव च ॥

ବଳିଦାନ, ପୂଜା, ହୋମ ଏବଂ ମହୋତ୍ସବ ସମୟରେ—ମୋର ଚରିତ୍ରର ଏହି ସମଗ୍ର ଆଖ୍ୟାନ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଶୁଣାଇବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ।

Verse 10

जानताजानता वापि बलिपूजां तथा कृताम् । प्रतीच्छिष्याम्यहं प्रीत्या वह्निहोमं तथा कृतम् ॥

ଜାଣିକି କିମ୍ବା ଅଜାଣିକି, ସେହିପରି କରାଯାଇଥିବା ବଳି ଓ ପୂଜା ଆଦିକୁ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରେ; ଏବଂ ସେହି ଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା ହୋମକୁ ମଧ୍ୟ।

Verse 11

शरत्काले महापूजा क्रियते या च वार्षिकी । तस्यां ममैतन्माहात्म्यं श्रुत्वा भक्तिसमन्वितः ॥

ଶରତ୍କାଳରେ ମହା ବାର୍ଷିକ ପୂଜା କରାଯାଏ। ସେହି ସମୟରେ ଭକ୍ତିସହିତ ମୋର ଏହି ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିଲେ, ଉକ୍ତ ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ମିଳେ।

Verse 12

सर्वबाधाविनिर्मुक्तो धनधान्यसमन्वितः । मनुष्यो मत्प्रसादेन भविष्यति न संशयः ॥

ସମସ୍ତ କ୍ଲେଶରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ମୋର କୃପାରୁ ମନୁଷ୍ୟ ତେଣୁହିଁ ହୁଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

Verse 13

श्रुत्वा ममैतन्माहात्म्यं तथोत्पत्तीः पृथक् शुभाः । पराक्रमं च युद्धेषु जायते निर्भयः पुमान् ॥

ମୋର ଏହି ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣି, ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବର ମଙ୍ଗଳ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଶୁଣି, ମନୁଷ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୌର୍ୟ ଲାଭ କରେ ଓ ନିର୍ଭୟ ହୁଏ।

Verse 14

रिपवः संक्षयं यान्ति कल्याणं चोपपद्यते । नन्दते च कुलं पुंसां माहात्म्यं मम शृण्वताम् ॥

ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, କଲ୍ୟାଣ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ; ଏବଂ ଯେମାନେ ମୋର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କୁଳ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଫଳେ-ଫୁଲେ।

Verse 15

शान्तिकर्मणि सर्वत्र तथा दुःस्वप्नदर्शने । ग्रहपीडासु चोग्रासु माहात्म्यं शृणुयान्मम ॥

ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତିକର୍ମରେ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଗଲେ, ଏବଂ ଗ୍ରହଜନିତ ଘୋର ପୀଡାରେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।

Verse 16

उपसर्गाः शमं यान्ति ग्रहपीडाश्च दारुणाः । दुःस्वप्नं च नृभिर्दृष्टं सुस्वप्नमुपजायते ॥

ଉପଦ୍ରବ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ଗ୍ରହଜନିତ ଭୟଙ୍କର ପୀଡାମାନେ ମଧ୍ୟ ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଲୋକେ ଦେଖିଥିବା ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟ ଶୁଭସ୍ୱପ୍ନରେ ପରିଣତ ହୁଏ।

Verse 17

बालग्रहाभिभूतानां बालानां शान्तिकारकम् । संघातभेदे च नृणां मैत्रीकरणमुत्तमम् ॥

ଏହା ବାଳ-ଗ୍ରହପୀଡିତ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶମନକାରୀ; ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦଳ କଲହରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ, ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ।

Verse 18

दुर्वृत्तानामशेषाणां बलहानिकरं परम् । रक्षोभूतपिशाचानां पठनादेव नाशनम् ॥

ଏହା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ବଳକୁ ସର୍ବାଧିକ ଭାବେ କ୍ଷୟ କରେ; ଏବଂ ରାକ୍ଷସ, ଭୂତ ଓ ପିଶାଚମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ପାଠମାତ୍ରେ ନାଶ ଆଣେ।

Verse 19

सर्वं ममैतन्माहात्म्यं मम सन्निधिकारकम् ॥

ଏହି ସମସ୍ତ ମୋର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମୋର ସଜୀବ ସନ୍ନିଧିକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।

Verse 20

पशुपुष्पार्घ्यधूपैश्च गन्धदीपैस्तथोत्तमैः । विप्राणां भोजनैर्हेमैः प्रॊक्षणीयैरहर्निशम् ॥

ପଶୁବଳି, ପୁଷ୍ପ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା; ଉତ୍ତମ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା; ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ (ପବିତ୍ର ଜଳ ଛିଟା) ଦ୍ୱାରା—ଦିନରାତି ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା/ପ୍ରସାଦନ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 21

अन्यैश्च विविधैर्भोगैः प्रदानैर्वत्सरेण या । प्रीतिर्मे क्रियते सास्मिन् सकृत्सुचरिते श्रुते ॥

ବର୍ଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଓ ଅର୍ପିତ ଦାନଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଇଁ ଯେ ତୁଷ୍ଟି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଇ ତୁଷ୍ଟି ଏହି ଉତ୍ତମ ଆଖ୍ୟାନକୁ ଏକଥର ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମେ।

Verse 22

श्रुतं हरति पापानि तथाऽरोग्यं प्रयच्छति । रक्षां करोति भूतेभ्यो जन्मनां कीर्तनं मम ॥

ଏହା ଶୁଣିଲେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ ଏବଂ ଆରୋଗ୍ୟ ମିଳେ। ମୋର ଜନ୍ମ/ଅବତାର କଥାର ପାଠ ପିଶାଚାଦି ହାନିକର ସତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରେ।

Verse 23

युद्धेषु चरितं यन्मे दुष्टदैत्यनिबर्हणम् । तस्मिन् श्रुते वैरिकृतं भयं पुंसां न जायते ॥

ଦୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା ମୋର ରଣକର୍ମ/ଯୁଦ୍ଧଚରିତ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମନରେ ଶତ୍ରୁଜନିତ ଭୟ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ ନାହିଁ।

Verse 24

युष्माभिः स्तुतयो याश्च याश्च ब्रह्मर्षिभिः कृताः । ब्रह्मणा च कृतास्तास्तु प्रयच्छन्ति शुभां गतिम् ॥

ତୁମେ ଦେବମାନେ ରଚିଥିବା ସ୍ତୁତି, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ରଚିଥିବା ସ୍ତୁତି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ରଚିଥିବା ସ୍ତୁତି—ଏହିମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଭ ଗତି (କଲ୍ୟାଣମୟ ଶେଷ) ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 25

अरण्ये प्रान्तरे वापि दावाग्निपरिवारितः । दस्युभिर्वा वृतः शून्ये गृहीतो वापि शत्रुभिः ॥

ବନରେ ହେଉ କି ନିର୍ଜନ ଦେଶରେ, ଦାବାଗ୍ନିରେ ଘେରା ହୋଇଥାଉ; କିମ୍ବା ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଦସ୍ୟୁମାନେ ଘେରିଥାଉ; ଅଥବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଧରିଥାଉ ମଧ୍ୟ—

Verse 26

सिंहव्याघ्रानुयातो वा वने वा वनहस्तिभिः । राज्ञा क्रुद्धेन चाज्ञप्तो वध्यो बन्धगतोऽपि वा ॥

ଯଦି ସିଂହ-ବାଘ ଧାଉଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟରେ ମଦମତ୍ତ ହାତୀମାନେ ପୀଡ଼ା ଦେଉଥାନ୍ତି; କିମ୍ବା କ୍ରୋଧିତ ରାଜା ବଧର ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥାନ୍ତି; କିମ୍ବା ବାନ୍ଧି କାରାଗାରେ ନିକ୍ଷେପ କରାଯାଇଥାଏ—

Verse 27

आघूर्णितो वा वातेन स्थितः पोते महार्णवे । पतत्सु चापि शस्त्रेषु संग्रामे भृशदारुणे ॥

କିମ୍ବା ମହାସାଗରରେ ନୌକାରେ ଥାଇ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନରେ ଛିଟକିଯାଉଥାଏ; ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ୁଥିବା ଶସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ—

Verse 28

सर्वाबाधासु घोरासु वेदनाभ्यर्दितोऽपि वा । स्मरन्ममैत्तच्छरितं नरो मुच्येत सङ्कटात् ॥

ଏହି ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଆପଦାରେ, ବେଦନାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେ ମୋର ଏହି ଆଖ୍ୟାନକୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

Verse 29

मम प्रभावात्सिंहाद्या दस्यवो वैरिणस्तथा । दूरादेव पलायन्ते स्मरतश्चरितं मम ॥

ମୋର ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ସିଂହ ଆଦି, ଡାକୁ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ—ମୋର ଚରିତ୍ର ସ୍ମରଣ କଲେ—ଦୂରରୁ ହିଁ ପଳାଇଯାନ୍ତି।

Verse 30

ऋषिरुवाच इत्युक्त्वा सा भगवती चण्डिका चण्डविक्रमā । पश्यतामेव देवानां तत्रैवान्तरधीयत ॥

ଋଷି କହିଲେ: ଏପରି କହି ସେଇ ଭଗବତୀ—ଘୋର ପରାକ୍ରମଶାଳିନୀ ଚଣ୍ଡିକା—ଦେବମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସେଠାରେ ହିଁ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ।

Verse 31

तेऽपि देव्याः निरातङ्काः स्वाधिकारान् यथा पुरा । यज्ञभागभुजः सर्वे चक्रुर्विनिहतारयः ॥

ତେବେ ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରେ ଭୟମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେହି ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବବତ୍ ନିଜ-ନିଜ ପଦ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ପୁନଃ ସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଶତ୍ରୁମାନେ ନିହତ ହେବା ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞରେ ନିଜ-ନିଜ ଭାଗ ପୁନର୍ବାର ଭୋଗ କଲେ।

Verse 32

दैत्याश्च देव्याः निहते शुम्भे देवरिपौ युधि । जगद्विध्वंसके तस्मिन् महोग्रेऽतुलविक्रमॆ । निशुम्भे च महावीर्ये शेषाः पातालमाययुः ॥

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଦେବୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ଜଗତ୍-ବିନାଶକ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅତୁଳ ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ଶୁମ୍ଭକୁ ବଧ କଲେ, ଏବଂ ମହାବୀର ନିଶୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟ ନିହତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପାତାଳକୁ ଅବତରିଲେ।

Verse 33

एवं भगवती देवी सा नित्यापि पुनः पुनः । सम्भूय कुरुते भूूप जगतः परिपालनम् ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଏହିପରି ସେଇ ଭଗବତୀ ଦେବୀ—ନିତ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ—ପୁନଃ ପୁନଃ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଜଗତର ପରିରକ୍ଷା ସାଧନ କରନ୍ତି।

Verse 34

तयैतन्मोह्यते विश्वं सैव विश्वं प्रसूयते । सा याचिता च विज्ञानं तुष्टा ऋद्धिं प्रयच्छति ॥

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ମୋହିତ, ଏବଂ ସେଇ ନିଜେ ବିଶ୍ୱକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି। ପ୍ରାର୍ଥିତ ହେଲେ ସେ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରନ୍ତି; ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ସେ ଶ୍ରୀ-ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 35

व्याप्तं तयैतत्सकलं ब्रह्माण्डं मनुजेश्वर । महाकाल्या महाकाले महाकारिस्वरूपया ॥

ହେ ନରାଧିପ, ମହାକାଳର ମହାସମୟରେ ମହାକାଳୀ ମହାକର୍ତ୍ତୃ-ରୂପେ ଏହି ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ-ଅଣ୍ଡକୁ ଚରାଚର ସହିତ ବ୍ୟାପି ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।

Verse 36

सैव काले महामारी सैव सृष्टिर्भवत्यजा । स्थितिं करोति भूतानां सैव काले सनातनी ॥

ସେଇ ଏକ ସମୟରେ ମହାମାରୀ ହୁଅନ୍ତି; ସେଇ ଅଜନ୍ମା ହୋଇ ସୃଷ୍ଟିରୂପା ହୁଅନ୍ତି। ସେଇ ଭୂତମାନଙ୍କର ସ୍ଥିତି ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ସେଇ ନିତ୍ୟା ଦେବୀ ତଦନୁରୂପ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।

Verse 37

भवकाले नृणां सैव लक्ष्मीर्वृद्धिप्रदा गृहे । सैवाभावे तथालक्ष्मीर्विनाशायोपजायते ॥

ଲୋକମାନଙ୍କର ଶୁଭକାଳରେ ସେଇ ଗୃହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ହୋଇ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତି; ଏବଂ କ୍ଷୟକାଳରେ ସେଇ ବିନାଶ ପାଇଁ ଉଦ୍ଭୂତ ଅଲକ୍ଷ୍ମୀ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 38

स्तुता सम्पूजिता पुष्पैर्धूपगन्धादिभिस्तथा । ददाति वित्तं पुत्रांश्च मतिं धर्मे गतिं शुभाम् ॥

ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ସୁଗନ୍ଧ ଆଦିଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ ଯଥାବିଧି ପୂଜିତ ହେଲେ ସେ ଧନ ଓ ପୁତ୍ର ଦିଅନ୍ତି; ଧର୍ମାନୁଗତ ବୁଦ୍ଧି ଏବଂ ଶୁଭ ଗତି ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।