Adhyaya 35 — Madālasa’s Instruction on Purity, Impurity, and Corrective Rites (Śauca and Aśauca)
प्रोक्षितञ्चौषधार्थञ्च खादन्मांसं न दुष्यति । शङ्खाश्मस्वर्णरूप्याणां रज्जूनामथ वाससाम् ॥
prokṣitañ cauṣadhārthaṃ ca khādan māṃsaṃ na duṣyati | śaṅkhāśmasvarṇarūpyāṇāṃ rajjūnām atha vāsasām ||
ପ୍ରୋକ୍ଷଣ (ଶୁଦ୍ଧିଜଳ/ମନ୍ତ୍ର) କରାଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଔଷଧାର୍ଥେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ମାଂସ ଭୋଜନ କଲେ ଦୋଷ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏବେ ଶୁଦ୍ଧି ବିଷୟରେ—ଶଙ୍ଖ, ପଥର, ସୁନା, ରୂପା, ଦୋରି ଓ ବସ୍ତ୍ରର ଶୌଚବିଧି କୁହାଯାଉଛି।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purity is not merely material but procedural: consecration (prokṣaṇa) and necessity (medicine) can legitimate what is otherwise questionable, showing dharma’s attention to circumstance and intention.
This is ācāra material (conduct and purity rules), not sarga/pratisarga/vaṃśa/manvantara/vaṃśānucarita.
‘Sprinkling’ signifies the primacy of mantra-śakti and saṅkalpa: the act represents aligning a substance with sacred order, paralleling the inner purification of impulses through disciplined intention.