मेघगम्भीरनादेन तर्जयन्तं महास्वनम् | वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! तत्पश्चात् उस समय इस प्रकार बोलनेवाले उस यक्षकी वह अमंगलमयी और कठोर वाणी सुनकर भरतश्रेष्ठ राजा युधिष्ठिर उसके पास जाकर खड़े हो गये। उन्होंने देखा
meghagambhīranādena tarjayantaṃ mahāsvanam | yakṣa uvāca: ime te bhrātaro rājan vāryamāṇā mayā sakṛt |
ମେଘଗମ୍ଭୀର ନାଦରେ ଗର୍ଜି ଧମକାଉଥିବା ସେ ଯକ୍ଷ ମହାସ୍ୱରେ କହିଲା। ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାହାର ନିକଟକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲେ—ବିକଟ ନେତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ବିଶାଳକାୟ ଯକ୍ଷ ଗଛର ଶିଖରେ ବସିଛି; ତାଳବୃକ୍ଷ ସମ ଉଚ୍ଚ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଦୀପ୍ତ, ପର୍ବତ ସମ ଉନ୍ନତ। ସେ ମେଘଗମ୍ଭୀର ବାଣୀରେ ସେମାନଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କରୁଥିଲା। ଯକ୍ଷ କହିଲା—“ରାଜନ! ତୁମ ଏହି ଭାଇମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପୁନଃପୁନଃ ରୋକିଥିଲି; ତଥାପି ସେମାନେ ବଳପୂର୍ବକ ଜଳ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ତେଣୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିହତ କଲି। ଯୁଧିଷ୍ଠିର! ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ଏହି ଜଳ ପିଅନି। ପାର୍ଥ! ସାହସ କରନି—ଏହି ଜଳ ପୂର୍ବରୁ ମୋର ଅଧିକାର। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର! ପ୍ରଥମେ ମୋ ପ୍ରଶ୍ନମାନଙ୍କର ଉତ୍ତର ଦିଅ; ତାପରେ ଜଳ ପିଅ ଓ ନେଇଯାଅ।”
यक्ष उवाच
Need does not justify transgression: one must practice restraint, respect rightful authority, and seek truth through right inquiry (answering questions) before acting—dharma precedes desire and survival-instinct.
After the other brothers fall for drinking the forbidden water, Yudhiṣṭhira arrives and confronts the Yaksha, who claims the water, explains why the brothers were struck down, and sets a condition: answer his questions first, then drink and take water.